Een groot gat om in te verdwijnen zou soms zo handig zijn als je oogappeltje weer eens iets gênants naar buiten brengt.
Lees verder onder de advertentie
Wendy (29), moeder van Laura (6) en Justin (5):
“Op weg naar school reed er een auto voor mij in een slakkengang die elke bocht bijna stilstaand nam. Vlak voor school haalde ik de wagen in en in mijn frustratie – en die heb ik nogal eens in het verkeer – zei ik: ‘Jeetje wat een sufkut. Leer eens rijden.’ Laura zat rustig achterin, ze sloeg er niet op aan.
“Hé mam, dat is die sufkut die niet kan autorijden!”
Lees verder onder de advertentie
Toen we uitstapten bij school, parkeerde de betreffende auto achter ons. Terwijl we het schoolplein opliepen riep mijn dochter, al wijzend naar de betreffende moeder: ‘Hé mam, dat is die sufkut die niet kan autorijden!’”
Vreselijke vader
Janneke (34), moeder van Bob (6):
“Ik heb niet zoveel op met de vader van Jonas, een jongetje uit Bobs klas. Als Jonas bij ons speelt en zijn vader hem komt halen, kan ik de rest van de dag wel vrij plannen want die vent gaat niet meer weg. En maar grote bralverhalen ophangen over zichzelf. Maar dat Bob over het schoolplein schalde ‘Mam, daar heb je die vréselijke vader’, was dan weer niet zo handig. Ik deed alsof ik het niet hoorde en keek de vader maar even niet aan.”
“De moeder van Bas verdenk ik ervan dat ze steeds gratis opvang zoekt. Zo wil ze altijd dat Bas op dinsdag of donderdag bij een vriendje speelt. Meestal bij ons. De jongens kunnen het prima vinden samen en het is een aardige knul, maar ik heb geen zin om structureel de oppas te worden van haar kind. Bovendien komt ze hem nooit voor 18 uur ophalen.
Lees verder onder de advertentie
Dus toen ik laatst zei dat het niet goed uitkwam als Bas zou komen spelen en zij me heel direct vroeg waarom niet, jokte ik dat ik met mijn jongste zoon naar zwemles moest. Maar Benny stond naast me en is lekker bijdehand. Luidkeels riep hij: ‘Nee-hee, kan wel. Ik zwem op maandag en vrijdag.’
“Nog steeds probeert ze haar kind bij mij te parkeren”
Ik stamelde dat hij die dag een keer extra moest, maar Benny bleef zingend herhalen: ‘Niet, niet, niet.’ Ik heb Surinaamse roots, maar kleurde volgens mij tomaatrood. Ik denk dat die moeder doorhad dat ik een smoes verzon. Helaas heeft het niet geholpen. Nog steeds probeert ze haar kind bij mij te parkeren.”
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Weet je nog hoe jij de slappe opvoedpogingen om je heen bekeek en zwoer dat jij het anders zou doen? Niet volledig gelukt zeker? Tja, goed communiceren is nu eenmaal reuze moeilijk. Maar voor je het welzijn van je kind ook reuze belangrijk.
Het zomerseizoen van Een Huis Vol loopt bijna op z’n eind, maar niet zonder een laatste dosis gezelligheid en bijzondere momenten bij de familie Bakhcha.