Beeld: Shutterstock
De vraag van wie van de twee ze het meeste houdt, had Elaine Roth al vaak gehoord. Maar de opmerking die ze laatst van haar kinderen kreeg, dat ze meer van haar computer houdt dan van hen, gaf haar direct een schuldgevoel.
Elaine is een alleenstaande moeder. Toen het coronavirus uitbrak en haar kinderen thuisonderwijs moesten krijgen, was dat voor haar extra pittig. ‘Ik had geen partner die het huiswerk met ze kon doen of die met ze ging lunchen, zodat ik even kon douchen of kon uitrusten’, vertelt ze.
‘Bovendien hadden mijn kinderen er moeite mee dat ze niet naar school gingen en ze misten hun vriendjes en het sporten. Ze wilden dat ik er de hele dag, non stop, voor ze was.’
Maar er moest ook gewerkt worden. En dat deed Elaine op de momenten dat haar kinderen aan het spelen waren. ‘Normaal gesproken doe ik dat als ze op school zitten, maar in quarantaine-tijd gebeurde dat als ze in de achtertuin speelden. Dan zat ik een paar meter verderop op mijn computer, met achttien tabbladen voor me neus en drie verschillende documenten geopend.’
Toen haar kinderen haar verweten dat ze meer van haar computer houdt dan van hen, moest ze even slikken. ‘Ik voelde me meteen schuldig. Natuurlijk wil ik mijn kinderen laten zien dat het belangrijk is om te werken om je doelen te bereiken, maar ze moeten niet denken dat het ten koste gaat van hen.’
Voor Elaine was haar werk een uitlaatklep in de coronatijd: even niet bezig zijn met haar kinderen en het huishouden. ‘Maar misschien had ik niet meteen achter mijn pc moeten kruipen op elk ‘vrij’ moment’’, zegt ze. ‘Misschien had ik mijn kinderen eerlijk moeten vertellen dat ik even een break nodig had, bijvoorbeeld achter mijn pc of met een boek.’
Elaine verzekerde haar kinderen ervan dat ze altijd op één staan bij haar en dat ze zielsveel van ze houdt. ‘Daarna vroegen ze natuurlijk om wat lekkers en wilden ze zelf schermtijd. Dat kon ik niet weigeren – ik sloot mijn pc af en besloot ze alle aandacht te geven die ze verdienden.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
