Verschonen vaders in deze tijd wél vaker een luier? En lieten ouders hun baby sneller doorhuilen vroeger? Little Steps, het nieuwe merk flesvoeding van Nestlé, heeft onderzoek gedaan naar wat ouders van nu beweegt en in hoeverre zij in hun opvattingen verschillen van hun ouders.
En dat zorgt voor opvallende resultaten.
Zo blijkt dat het vooral kan schuren als het gaat om eten. Want waar de ouders van nu hun kind graag tegemoetkomen met een aangepast menu, moest je als kind vroeger eten wat de pot schaft. Ook over het schermgebruik van tegenwoordig hebben de grootouders wat te zeggen: bijna 40 procent vindt dat kinderen te veel achter een schermpje zitten. Je kind laten huilen? 50 procent van de ouders deed dit vroeger, nu staat de teller op 60 procent.
Lees ook
Van magnetronmaaltijden tot je kind alleen laten: dit deden onze ouders vroeger gewoon >
84 procent van de oma’s geeft aan dat zij het overgrote deel van de opvoeding op zich nam. Vandaag de dag is dat wel anders, want we doen steeds meer samen: 44 procent van de ouders van nu geeft aan dat de opvoeding gelijk verdeeld is. Op het verschonen van de luier na, want dat doen – net zoals vroeger – moeders nog altijd vaker.
In vergelijking tot vroeger zien we verder dat bijna alle ouders van nu hun kind makkelijk meenemen naar sociale gelegenheden als lunches, borrels, etentjes, feestjes en verjaardagen. Beide ondervraagde groepen, zowel vroeger als nu, zien hun familie en vriendenkring als grootste informatiebron voor alle vragen die zij als kersverse ouders hebben.
Bron: Nestlé
Meer Kek Mama? Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang wekelijks onze best gelezen artikelen in je mailbox >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
