Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (9) en Róman (7). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
Wat is de allergrootste leugen die verteld wordt over het ouderschap? Dat je door borstvoeding binnen tien dagen weer in maatje 36 past? Dat je de poep van je eigen kinderen altijd lekker vindt ruiken? Dat kinderen niet schelden? Dat ze alles lusten zolang jij het ze maar vaak genoeg laat proeven? Inderdaad, dit zijn allemaal regelrechte onwaarheden. Maar de grootste leugen is dat de ouder gaat leven met de drie R’en. Rust. Reinheid. En Regelmaat.
Lees ook
‘Opeens zie ik het. Patronen zijn er om doorbroken te worden’ >
Want rust? Grapjas. Een dag die bestaat uit: boterhammen smeren – “Wie heeft er op de wc-bril gepist?” – topografie overhoren – “Nee niet de tv van de muur trekken” – tandenpoetsen – naar school – naar kantoor – stukken schrijven – telefoon opnemen – “Overgegeven? Oké, ik kom hem halen” – een blozend vrolijk kind mee naar huis nemen – op de bank leggen – “Mam, heb je wat te eten? Nee, nee, ik voel me opeens niet meer ziek” – facturen tikken want anders word je nooit betaald – even bellen, op de wc want Spongebob schreeuwt zo hard – supermarkt – doe maar wat makkelijks – “Nee je mag echt de tv niet van de muur trekken” – wijntje – “Wie heeft er gescheten en niet doorgetrokken?” – kattenbakken verschonen – “Nee nee nee die krant moet ik nog lezen, niet op tekenen alsjeblieft” – “Blijf van die tv af!!” – “Welteruuuuusten schatje, ga maar lekker dromen” – pfffft hèhè – wijntje – morgen stoppen we echt met drinken – “Hoe was jouw dag eigenlijk?” – bed. Nou ja, zo’n alledaagse dag dus, die noem ik niet rustig. En ook niet rein. Met al die uitwerpselen.
Alleen regelmaat zit er wel in. Ik denk namelijk iedere avond als ik mijn hoofd op mijn kussen leg aan hetzelfde. Aan alles wat ik die dag niet heb gedaan. En wat ik meer zou moeten doen. Omdat ik daar altijd zo gelukkig van werd. Van lezen. Echte boeken. En van fotoplakboeken maken. En van mijn teennagels lakken. Iedere avond neem ik me voor: morgen ga ik het anders doen. Morgen móet ik tijd vinden voor al het bovenstaande.
Dat lukt uiteraard nooit. Want dat je die drie R’en steeds meer in je leven krijgt naarmate je kinderen ouder worden is net zo’n leugen als de stelling van mannen dat ze nimmer op de bril plassen.
We moeten rust, reinheid en regelmaat vervangen door rotzooi, ranzigheid en een ruime hoeveelheid liefde. Want dat is het enige waar godzijdank niet over gelogen wordt.
Deze column staat in Kek Mama 09-2019.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
