Na eindeloze discussies, behulpzame briefjes en vele suggesties lijkt het erop dat de duurzame voornemens van deze ouders niet voor het hele gezin gelden.
Lees verder onder de advertentie
Verena (36), moeder van Puck (8) en Pien (6):
“Toen naast de zwarte kliko voor restafval, de groene voor organisch afval en de blauwe voor papier óók nog een oranje voor plastic in onze zo zorgvuldig ingerichte tuin gerold diende te worden, stond mijn vrouw op haar veto: er waren grenzen aan ons groene gedrag.
Op interieurvlak was ik het roerend met haar eens, maar milieutechnisch moest ik even slikken. Het lukt haar en onze kinderen nu al niet hun afval in de juiste bak te gooien. Hele discussies voeren we over hoe sappakken niet bij het oud papier, maar bij het restafval horen, en de nietjes en papiertjes van de theezakjes niet in de groene bak mogen, maar de rest van het zakje wel.
In de keuken heb ik zelfs plaatjes boven de driebaks Brabantia gehangen om duidelijk te maken wat waar gedeponeerd dient te worden. Tevergeefs. Vloekend vis ik dagelijks de bubbelplasticenveloppen uit het oud papier en de lege crueslidozen uit het restafval. Maar aan het plastic inleveren hebben de kinderen dankzij mijn vrouw nu elke week een educatief klusje. Slaagt de opvoeding toch nog een beetje.”
“In mijn naïeve moederschapsfantasieën speelde mijn toekomstige kind stilletjes en zoet met houten speelgoed. Toen dat in de realiteit al snel hysterisch gekleurd plastic met sirenes bleek, schafte ik stante pede een stel batterijenopladers aan. De herrie was tot daar aan toe, maar dan op z’n minst milieuvriendelijk.
“Keer op keer gooit hij de batterijen nog in de prullenbak ook”
Lees verder onder de advertentie
Voor mijn man blijven die opladers tot op heden een blinde vlek. Keer op keer komt hij thuis met jumboverpakkingen wegwerpalkaline, en gooit ze na gebruik nog in de prullenbak ook. Ik heb gedreigd zijn mobiel er achteraan te gooien; daar koopt ie toch ook niet elke keer een nieuwe accu voor?”
Dit artikel staat in Kek Mama 10-2022.Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]