Niemand wordt blij van een griepepidemie, maar Clint heeft er sinds-ie vader is echt een hekel aan. Hij wordt er onpasselijk van als één van zijn drie kinderen moet braken.
‘Ik had me hier vóór het vaderschap meer op moeten voorbereiden’, schrijft hij op Scary Mommy.
Het begon allemaal toen de zoon (2) van Clint een heftige griep kreeg. ‘Hij huilde ’s nachts en toen ik z’n kamer binnenkwam, zag ik dat hij met zijn enkels in het braaksel stond. Ik wilde hem niet horen, laat staan aanraken.’ De vader had medelijden met zijn kind, maar tegelijkertijd walgde hij van wat hij zag. ‘Het kan me niet schelen hoeveel je van je kind houdt, kots is en blijft smerig. Het liefst was ik de kamer uitgelopen, maar natuurlijk deed ik dat niet.’ Hij deed wat iedere ouder doet in zo’n situatie: hij maakte de boel schoon en moest daarna direct in bad.’
Lees ook
11 bewijzen dat mannen denken dat ze doodgaan als ze ’n griepje hebben >
Clint had gewild dat-ie zonder problemen het braaksel van z’n kinderen op kon vangen zónder dat de vloer, het tapijt, de bank of de autostoelen onderzaten, maar helaas. ‘Ouders hebben het vaak over mijlpalen: de eerste stapjes of woordjes’, schrijft hij verder. ‘Maar wat voor mij een mijlpaal was? Dat mijn kinderen eindelijk vanuit hun bed in een emmer konden overgeven. Een van de meest dankbare momenten in mijn leven, want ik hoef nu tijdens het griepseizoen nooit meer in angst te leven en niet meer op elk moment van de dag (en nacht) de lakens te verschonen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
