Beeld: Shutterstock
Ken je dat, dat je de alleen maar de kinderen hebt klaargemaakt voor school, en toch het gevoel hebt dat je er al een hele werkdag op hebt zitten? Valerie Williams wel.
Ze heeft het uitgerekend. Of nee, zelfs wetenschappelijk onderzoek bewijst het: je kinderen smeken of ze nu eindelijk hun kleren willen aantrekken / tanden willen poetsen / schoenen aantrekken / in de auto willen stappen, kost op wekelijkse basis een hele werkdag. We herhalen: een hele werkdag. Onbetaald.
Volgens het onderzoek, schrijft Katie op ScaryMommy, hebben ouders hun kinderen tegen het eind van het schooljaar zo ongeveer 540 keer gevraagd of ze willen opschieten. En gemiddeld spenderen we zo’n tien uur per week aan het spelen van drilsergeant, voordat we ook maar aan onze betaalde banen kunnen beginnen. Dat is overigens inclusief het poetsen van je eigen tanden, ontbijt maken, lunchpakketjes smeren, schooltassen pakken en de vaatwasser uitruimen.
O, saillant detail uit hetzelfde onderzoek, volgens Katie: het gemiddeld aantal taken dat een ouder ’s ochtends voor school- en werktijd uitvoert, is 43. En dát is overigens inclusief het gemiddeld twee keer per week verschonen van hun net aangetrokken kleren, omdat er melk/chocopasta/pindakaas op is gemorst.
Lees ook:
Tijd besparen in de ochtend: zo doe je dat >
Om dit alles klaar te spelen, staan ouders doordeweeks gemiddeld op om zes uur ’s ochtends, stelt het onderzoek. Wat bij Katie overigens om half zes is. Er zijn namelijk nog een paar taken niet meegenomen in de tijdsduur van de ochtendroutine. Avondmaaltijden ontdooien, bijvoorbeeld. Rekeningen betalen. Iets van een work-out doen. Schoolbriefjes beantwoorden. “Mijn brein ontploft al bijna, als ik denk aan wat ik morgenochtend nog moet doen – zelfs al duurt dat nog achttien uur”, schrijft Katie.
De enige optie volgens haar: de taken zo eerlijk mogelijk verdelen met je partner. “Kun je misschien nog eens in de zoveel tijd een ochtendje uitslapen.”
Nog meer Kek Mama? Volg ons op Facebook.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
