Helene van Santen is hoofdredacteur van Kek Mama. Ze woont samen met Navin en hun zoontjes Milo en Oliver.
Milo en Oliver hebben een hobby: autorijden. Op het kinderdagverblijf hebben ze twee geweldige loopauto’s in de tuin, waar ze het liefst de hele dag op zitten. Als ik ’s ochtends tegen mijn jongens zeg dat ze die dag naar de crèche gaan, roepen ze meteen: “Autorijden!”
Ze zijn er zo dol op dat ze er nogal moeite mee hebben als ze er weer af moeten; andere kinderen mogen er immers óók op rijden. Van de leidsters hoor ik dat ze dan heftig protesteren. Ik heb het vaak genoeg gezien in de speeltuin. Als andere kindjes naar een stuk speelgoed van Milo en Ollie lopen, gaan ze allebei staan en roepen ze heel hard: “Van mij!” Het andere kindje druipt dan snel af, want tegen deze double trouble neemt niemand het graag op.
“Samen spelen”, hoor ik mezelf dan weer zeggen en probeer ik ze uit te leggen dat ze ook moeten delen. Maar ja, dat is voor tweejarigen best lastig.
Lees ook
Je kind leren delen: hoe doe je dat? >
Deze maand nemen de jongens afscheid van het kinderdagverblijf. Ze gaan naar een nieuwe crèche, omdat we verhuizen naar de andere kant van de stad. Ik heb al weken buikpijn van het naderende afscheid van de lieve leidsters Sandra, Kimberley, Sterre, Patrice, Maartje, Liselotte en eigenaresse Evelien (nogmaals bedankt voor alles!). En of de jongens wel kunnen wennen op hun nieuwe crèche. Ik hoop maar dat ze daar ook auto’s hebben.
Dit editorial staat in Kek Mama 12-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Je denkt: cadeautjes geregeld, feestje geslaagd, klaar. Tot er ineens een Tikkie binnenkomt waar je spontaan van gaat fronsen.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?
