Hoe een simpel supermarktbezoek zomaar tot inzicht kan leiden. Annie Hendriksen (32), thuisblijfmoeder van twee kinderen (1 en 3), vond er de lifehack van haar leven.
Lees verder onder de advertentie
Het was een doodnormaal uurtje boodschappen doen, toen Annie’s blik plotseling op de inhoud van het boodschappenkarretje voor haar viel. ‘In de kar lagen niet alleen typische moederboodschappen zoals yoghurt, cruesli en appels, maar vooral: een gigantische hoeveelheid kartonnen wegwerpborden.’
Of ze misschien een feestje gaf, vroeg een winkelbediende aan de eigenaresse van het karretje. ‘Nee hoor’, antwoordde die, ‘ik gebruik ze gewoon voor mijn gezin, zodat ik meer tijd voor ze overhoud.’ Voor Annie een enorme eye-opener, zegt ze. ‘Bij mijn eerstvolgende supermarktbezoek besloot ik hetzelfde te doen; ik kocht papieren bordjes, in plaats van vaatwastabletten.’ Die avond, na het eten, gooide ze het leeggegeten servies van haar gezin in de prullenbak, en ging naar buiten om met haar kinderen te spelen.
De wegwerpborden zijn slechts een metafoor, schrijft Annie. ‘Ze herinneren me eraan dat sommige dingen belangrijker zijn dan andere. Wat maakt het uit of mijn huis schoon is, ik nog in mijn sportkleding loop of van welk servies mijn gezin eet; zo lang ik maar tijd voor mijn kinderen heb.’ Ze deelde haar lifehack op Facebook, en werd overspoeld met reacties. Meestal van moeders die het de hack van de eeuw vinden, maar sommigen plaatsten ook een kritische noot. Zo maakt één moeder zich zorgen over de afvalberg die haar lifehack veroorzaakt.
Lees verder onder de advertentie
Annie gaat ondertussen onverstoorbaar verder met het inslaan van wegwerpservies: ‘Het gaat me er vooral om dat ik een stapje terug kan doen in mijn hectische leven als moeder, en tijd maak om van de mooie momenten te genieten. En herinneringen te creëren. Want daar gaat het toch om?’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.