Beeld: Canva
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week Viviënne en de cavia van haar dochters.
Viviënne, getrouwd, moeder van twee dochters (9 en 7): “Mijn dochters hebben jarenlang gezeurd om een cavia. Ze zagen er een bij ons buurmeisje en toen moest en zouden ze er zelf ook een. Dat datzelfde buurmeisje er na een paar weken al op was uitgekeken, deed er niet toe. Voor mij natuurlijk wel, want dat zag ik hier ook wel gebeuren.
Na een paar jaar hebben we toegegeven, al was mijn man het er eigenlijk nog steeds niet mee eens: ze kregen een cavia. Inmiddels hebben ze de leeftijd dat ze zelf de cavia kunnen verzorgen en het hok kunnen schoonmaken. Voorwaarde voor het krijgen van de cavia, is dat ze dat dus ook doen. Ze beloofden dat bij hoog en laag. We gingen het zien.
De eerste zes weken was er geen vuiltje aan de lucht. Ze zorgden goed voor hun cavia, die ze Dido genoemd hadden. Dido was een lief beestje, liet zich alles welgevallen en wilde eindeloos kroelen op de bank met zijn baasjes. En toen gebeurde er iets raars. We hoorden tijdens het avondeten plotseling die cavia gillen. Gealarmeerd sprongen we op en gingen we kijken.
We raakten allemaal een beetje in paniek. Dido lag op haar zij te hijgen en maakte echt een soort gillend geluid, heel hard. We dachten dat ze doodging! De meiden waren in tranen, ik heel eerlijk gezegd ook bijna. We waren in dubio, moesten we hiervoor nou een dierenarts gaan bellen ofzo? Ik stond net met een brok in mijn keel en een telefoon aan mijn oor, toen mijn dochters ineens even hard begonnen te gillen als Dido even daarvoor nog had gedaan.
Dido bleek aan het bevallen te zijn geweest. Ze had een baby gekregen. En ze hupte meteen daarna weer vrolijk rond, dus ze ging niet dood. Dat was dan weer een meevaller. Alleen… toen hadden we er dus ineens twee. Mijn man was in alle staten, want hij wilde er dus eigenlijk niet eens een. Gevalletje ‘zeg maar nee, dan krijg je er twee’. De baby noemden de meiden Puck. Zij waren natuurlijk meteen verliefd op dat kleintje.
Het bleef bij een baby en bij de dierenarts lieten we vaststellen dat het om een meisjescavia ging, dus ze kon blijven. Nu hebben we dus twee cavia’s, want ik kan het niet over mijn hart verkrijgen Puck weg te doen.”
Het gezin van Viviënne is niet de enige die dacht dat hun huisdier de pijp uit ging. Alice was op een verjaardag, waar haar dochtertje Lola bijna een chihuahua om zeep hielp. Per ongeluk. Je leest het hier.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
