Beeld: Canva
Het huisdier van je kind, hun oogappel, hun grootste liefde. En dan gaat ‘ie dood. Shit happens, maar of je kind hier ooit nog overheen komt, is de vraag. En als het niet eens jóúw kinds huisdier was, is het misschien wel nog erger.
Alice (35), samen met Ruben (36), moeder van James (5) en Lola (2): “We waren op een verjaardagsbezoek, met de kinderen in een huis waar helemaal niks kids–proof is. Je weet dan eigenlijk bij voorbaat al dat het misgaat, dus ik keek er niet naar uit om te gaan. Oftewel, om non stop achter mijn kinderen aan te moeten om te zorgen dat ze nergens aan zouden komen. Maar goed, Ruben wilde graag gaan. Dus zodoende.
Maar dat de middag in zo’n drama zou eindigen, had ik niet kunnen voorzien. En ik had me toch echt al veel scenario’s voorgesteld. Eigenlijk is het vooral onze sloopkogel van een zoon waar we vaak achteraan moeten, maar in dit geval was het Lola die een drama veroorzaakte. Ze vermoordde bijna de stokoude chihuahua des huizes. Maar echt bíjna.
Heb je ooit een hond geheimlicht zien worden? Ik nu dus wel. Er stonden allemaal snackjes op tafel, zoals een kringverjaardag betaamd, en dat stokoude hondje, nog kleiner van formaat dan een kitten, was bij iedereen aan het bedelen. Ook bij Lola. Wij hebben zelf geen huisdieren, dus eigenlijk heel lief dat ze de hapjes wilde delen met het beestje. Wist zij veel dat je een hond niks moet geven. Wist zij veel dat die chihuahua bijna het loodje zou leggen toen ze een blok kaas aan het beestje gaf.
Ik zag het gebeuren: ze pakje het grootste blokje kaas van tafel en legde het zo voor de neus van het hondje. Ik sprong erop af, maar was te laat. Het zat al in zijn mond. Hij maakte rare, piepende geluiden en liet zich half vallen. De vrouw des huizes, baasje van deze bejaarde chihuahua, begon meteen in paniek te gillen: ‘Coco stikt! Coco stikt!’ De man des huizes greep in een reflex de hond en deed een soort heimlich bij het kleine beestje. Dat werkte niet. Uiteindelijk heeft hij de brok kaas met zijn vinger uit de keel van het beest weten te wurmen.
De gastvrouw was in tranen, ik was vooral opgelucht dat het voorbij was. Heel even dacht ik dat Lola per ongeluk een hond vermoord had. We zijn niet lang daarna maar gegaan, de sfeer was toch ook wat bedorven na het kaas-incident.”
Wat als je de hamster van je buurjongetje ter logeren hebt, maar je kat heeft heel andere plannen met die hamster dan je zoontjes? Het overkwam Dorine, je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
