Beeld: Unsplash
Negen jaar lang was Karen Johnson thuisblijfmoeder, en dat vond ze ‘honderdduizend keer zwaarder’ dan ze ooit had durven denken. Sinds kort werkt ze weer, en steekt daarbij een paar gigantische levenslessen op.
Het leven als werkende moeder ontstond sluipenderwijs, schrijft Karen op ScaryMommy. ‘Ik werkte al jaren parttime vanuit huis. Was er altijd om de kinderen in bad en bed te stoppen, en mijn inkomen was niet noodzakelijk, dus vooral leuk voor extraatjes voor het gezin.’ Maar de hoeveelheid werk nam toe, en met het bijkomende hogere inkomen, investeerde Karens gezin in grote zaken die ze tot dan toe hadden laten liggen. Zoals science-kamp voor haar zoon. Een nieuwe wasmachine. Het aflossen van schulden. En nu werkt ze dus fulltime.
Het voordeel van een fulltime baan aan huis, is dat ze geen kinderopvang hoeft te betalen. ‘Ik ben er immers altijd’, schrijft Karen. Maar: haar aanwezigheid betekent niet altijd dat ze ook beschíkbaar is, en dat besef daalt nog niet altijd in, in Huize Johnson.
Dus breekt ze zich het hoofd over hoe ze alles wat haar gezin van haar verwacht (taxichauffeur zijn bijvoorbeeld, en huishoudster, billenpoetser, én boodschappenservice) waarmaakt in combinatie met haar werk. En dan ook nog zonder schuldgevoel. Want al die schooluitjes en andere vrijwilligersklusjes die ze deed voor haar kinderen, die gaan nu dus niet meer. Net als elke avond stipt om zes uur een gezonde maaltijd op tafel zetten, trouwens. Of zorgen voor vers gevouwen was in de kasten.
‘Alles wat ik doe, gebeurt in één grote, chaotische waas’, aldus Karen.
Lees ook
Laat dat kind toch lekker los >
Maar: ze leert. ‘Om meer flexibel te zijn en de rest van het gezin meer te laten helpen, bijvoorbeeld. Dan zijn de handdoeken maar een keer niet opgevouwen als perfecte, symmetrische rechthoeken, en staan de mokken verkeerd om in de vaatwasser. Pakt mijn man het badritueel met de kinderen anders aan dan ik en ligt de badkamervloer daarna vol wasgoed. Als ik mijn werk gedaan wil krijgen, moet ik andere dingen loslaten.’
Want haar nieuwe leven levert haar nog iets op, behalve die cursus loslaten: geluk en trots. ‘Omdat ik doe waar ik blij van word en succes heb met mijn carrière. Het is goed dat de kinderen zien dat ik mijn hersens gebruik en substantieel bijdraag aan de financiën. Dáár zal ik me geen moment schuldig over voelen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
