Beeld: Unsplash
Negen jaar lang was Karen Johnson thuisblijfmoeder, en dat vond ze ‘honderdduizend keer zwaarder’ dan ze ooit had durven denken. Sinds kort werkt ze weer, en steekt daarbij een paar gigantische levenslessen op.
Het leven als werkende moeder ontstond sluipenderwijs, schrijft Karen op ScaryMommy. ‘Ik werkte al jaren parttime vanuit huis. Was er altijd om de kinderen in bad en bed te stoppen, en mijn inkomen was niet noodzakelijk, dus vooral leuk voor extraatjes voor het gezin.’ Maar de hoeveelheid werk nam toe, en met het bijkomende hogere inkomen, investeerde Karens gezin in grote zaken die ze tot dan toe hadden laten liggen. Zoals science-kamp voor haar zoon. Een nieuwe wasmachine. Het aflossen van schulden. En nu werkt ze dus fulltime.
Het voordeel van een fulltime baan aan huis, is dat ze geen kinderopvang hoeft te betalen. ‘Ik ben er immers altijd’, schrijft Karen. Maar: haar aanwezigheid betekent niet altijd dat ze ook beschíkbaar is, en dat besef daalt nog niet altijd in, in Huize Johnson.
Dus breekt ze zich het hoofd over hoe ze alles wat haar gezin van haar verwacht (taxichauffeur zijn bijvoorbeeld, en huishoudster, billenpoetser, én boodschappenservice) waarmaakt in combinatie met haar werk. En dan ook nog zonder schuldgevoel. Want al die schooluitjes en andere vrijwilligersklusjes die ze deed voor haar kinderen, die gaan nu dus niet meer. Net als elke avond stipt om zes uur een gezonde maaltijd op tafel zetten, trouwens. Of zorgen voor vers gevouwen was in de kasten.
‘Alles wat ik doe, gebeurt in één grote, chaotische waas’, aldus Karen.
Lees ook
Laat dat kind toch lekker los >
Maar: ze leert. ‘Om meer flexibel te zijn en de rest van het gezin meer te laten helpen, bijvoorbeeld. Dan zijn de handdoeken maar een keer niet opgevouwen als perfecte, symmetrische rechthoeken, en staan de mokken verkeerd om in de vaatwasser. Pakt mijn man het badritueel met de kinderen anders aan dan ik en ligt de badkamervloer daarna vol wasgoed. Als ik mijn werk gedaan wil krijgen, moet ik andere dingen loslaten.’
Want haar nieuwe leven levert haar nog iets op, behalve die cursus loslaten: geluk en trots. ‘Omdat ik doe waar ik blij van word en succes heb met mijn carrière. Het is goed dat de kinderen zien dat ik mijn hersens gebruik en substantieel bijdraag aan de financiën. Dáár zal ik me geen moment schuldig over voelen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Heeft jouw kind op dit moment krentenbaard? Hij of zij is niet de enige. Het aantal kinderen met deze besmettelijke huidziekte is flink toegenomen vorige week.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Veel mensen om mij heen willen bewust geen kinderen.
Ouders willen het goed doen. Liefst overal tegelijk: gezond eten op tafel, genoeg hobby’s, goede schoolprestaties en vooral een blije kindertijd. En zodra er een beetje stilte of verveling ontstaat, voelt dat voor veel ouders als iets dat meteen opgelost moet worden.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.
