Auteur Melanie Berliet is geen moment verdrietig geweest toen ze haar baby na drie maanden zwangerschapsverlof moest afgeven bij de oppas. Ze vond het juist heerlijk dat ze weer aan het werk kon.
‘Ik was volgens de oppas de eerste moeder ooit die niet huilde bij het afscheid’, schrijft ze op Scary Mommy.
Onderweg naar haar werk vroeg Melanie zich af of hier wat mis mee was. Waarom was ze niet verdrietig? Waarom stoorde het haar niet dat ze nog niet eerder zo lang weg was van haar baby? Dat ze moest kolven in plaats van de borst te geven? Dat het haar niet interesseerde hoe vaak de luier van haar kind verschoond zou worden op de opvang? Melanie: ‘De waarheid: al tijdens mijn verlof verlangde ik naar mijn leven vóórdat ik een kind had. Ondanks dat ik het prachtig vind om 24 uur voor mijn kind te zorgen, weet ik dat fulltime thuisblijven niet het juiste pad voor mij is.’
Lees ook
‘Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan’ >
Melanie wil onder de mensen blijven en dat haar dochter bij de oppas in goede handen is, geeft haar rust. ‘Natuurlijk mis ik mijn meisje op bepaalde momenten, dan wil ik haar het liefste meteen vasthouden. Maar ik heb absoluut geen traan gelaten toen ik weer aan het werk ging.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
