Omdat Julie Raeburn bijna vijftig is en een tweejarige peuter heeft, trekt ze soms aardig wat bekijks. ‘Ze denken dat ik de oma ben of vertellen me dat ik te oud ben om met poppen te spelen.’
Lees verder onder de advertentie
Julie heeft een tienerdochter en een meisje van 2 jaar. Die laatste was eigenlijk een cadeautje. ‘Ik zat al in de overgang en dacht dat ik geen kinderen meer kon krijgen’, vertelt ze. ‘Maar er zijn ook heel andere redenen dat vrouwen op latere leeftijd kinderen krijgen. Zo willen ze eerst carrière maken of de tijd nemen om te reizen. Of ze zijn de juiste partner nog niet tegengekomen.’
Ongepast
Hoewel het aantal vrouwen groeit dat als veertigplusser moeder wordt, gaat het volgens Julie nog wel om een ‘elite club’. ‘Het is nog steeds heel ongebruikelijk om een baby te krijgen als je eind veertig of begin vijftig bent.’
Ze begrijpt dan ook wel dat mensen soms vreemd opkijken als ze haar met haar peuter zien. Maar er een opmerking over maken? ‘De meeste mensen weten dat het ongepast is om een vrouw te vragen of ze zwanger is; ze kan immers ook aangekomen zijn. Waarom vragen ze dan wel of je de moeder van een baby bent? Dat is toch net zo vreemd?’
‘Mijn kind houdt me jong’
In de supermarkt werd haar laatst gevraagd of ze de oma was. ‘En nog erger: iemand zei een keer dat ik te oud was om met poppen te spelen. Ik besloot maar te lachen, want vriendelijkheid is wat mij betreft krachtiger dan een sneer teruggeven.’
Ondertussen bedacht ze zich dat haar baby veel meer werk is dan een pop. ‘Maar er wordt wel degelijk gespeeld bij ons thuis – heel veel zelfs. Ik mag mijn kleine meisje kietelen, met haar lachen, spelen en dansen.’
Ze is inmiddels 49 jaar, maar neemt zichzelf een stuk minder serieus. ‘Het is nu veel leuker om moeder te zijn dan 16 jaar geleden met mijn eerste kind. Het allerbeste? Dat zijn de knuffels – die houden me jong.’
Bron: Scary Mommy
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.