Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Lees verder onder de advertentie
Het is volgens kenners alsof ze verdrinken in emoties, omdat ze niet weten hoe ze ermee om moeten gaan. En dat vraagt niet om afstand, maar juist om nabijheid.
Kinderen en driftbuie
Onderzoekers Juwariyah Fatima en Pragyan Dangwal ontdekten in hun studie The Role of Parenting Practices in Developing Emotional Regulation Among Children dat ouderlijke steun een mega-impact heeft. In een onderzoek met 50 ouder-kindparen (kinderen 9–14 jaar) zagen ze: hoe meer emotionele steun van ouders, hoe beter kinderen hun gevoelens reguleren. Oftewel: steunende ouders zorgen ervoor dat kinderen sterker in hun schoenen staan. Daarom een aantal tips die perfect bij deze methode passen.
Lees verder onder de advertentie
1. De time-in benadering
Skip dat ‘ga maar even naar je kamer’ en kies voor een time-in. Ga samen in een rustig hoekje zitten. Zeg niet te veel, maar wees er gewoon. Jouw kalme energie zegt dan dat ze veilig zijn. Als de storm gaat liggen, kun je rustig kletsen over wat er gebeurde.
Gewoon naast elkaar zitten, misschien elkaars hand vasthouden. En als de ademhaling rustiger wordt, vraag je wat jouw kind voelde of wat kullie de volgende keer anders kunnen doen. Zo leert je kind gevoelens herkennen in plaats van bang zijn voor straf.
Sterke emoties betekent eigenlijk gewoon een overprikkeld lijf. Oplossing? Samen ademhalen. Laat ze diep inademen en langzaam uitblazen. Maak het speels: bloemen ruiken, kaarsjes uitblazen. Of pak een windmolentje. Zo ontspant hun lichaam en leren ze een stress-tool voor het leven.
3. Tekenen
Laat kinderen creatief hun gevoelens uiten. Ze kunnen tekenen hoe ze zich voelen of een kort verhaaltje schrijven over een personage dat hetzelfde meemaakte. Dit geeft wat afstand tot het probleem en maakt gevoelens bespreekbaar zonder angst.
4. Oplossingen bedenken
Is de bui overgewaaid? Ga dan samen kijken wat de trigger was en hoe jullie het de volgende keer anders kunnen doen. Dat geeft je kind het gevoel dat hun stem telt. En zo verander je strijd in teamwork.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.