Emoties kunnen je dag maken of breken, en soms voelt het alsof je verdwaalt in een eindeloze doolhof van gevoelens. Maar stel je eens voor dat je als kind gezonde manieren heeft ontwikkeld om die wirwar te ontrafelen. Dat noemen we emotionele intelligentie: het vermogen om je eigen emoties te herkennen, te benoemen en te sturen én om dat ook bij anderen te doen.
Lees verder onder de advertentie
Emotionele intelligentie bepaalt voor meer dan 54 procent hoe succesvol iemand is in het leven. Denk aan betere relaties, een goede gezondheid, effectiviteit op het werk en gewoon meer levensgeluk. Kinderen met een hoog EQ halen betere cijfers, blijven langer op school en maken gezondere keuzes. Niet iedereen krijgt dit zomaar mee, maar het goede nieuws? Volgens gedragstherapeut Douglas Noll kan je kind kan het nog steeds leren met de volgende oefeningen.
Lees verder onder de advertentie
4 praktische oefeningen om je kind emotioneel sterk te maken
1. Emoties herkennen
Speel het spel om binnen vijf minuten (of minder) zoveel mogelijk emoties van personages te benoemen zodra ze opduiken. Punten krijg je voor kwantiteit, niet voor perfectie. Het idee is om het herkennen van emoties zo makkelijk en snel mogelijk te maken.
2.Emotionele charades begrijpen
Noem het emotionele charades: laat kinderen roepen wat ze zien, en laat ze emoties uitbeelden zonder woorden of geluiden. Herhaal dit een paar keer en kijk of ze het publiek kunnen verrassen.
Onderzoek toont aan dat ouders die zich bewust zijn van hun eigen emoties en hun kinderen begeleiden bij emotionele ervaringen, vaak kinderen hebben met betere emotie-regulatie en sociale vaardigheden. Ze leren hun kinderen emoties te herkennen, te benoemen en te begrijpen waar ze vandaan komen. Bij zichzelf en anderen.
Lees verder onder de advertentie
3. Emoties benoemen
Zeg simpele zinnen zoals: “Oh, je bent verdrietig” of “Je bent gefrustreerd.” Gebruik ‘jij’-uitspraken, geen ‘ik’-uitspraken, en vraag niet hoe je kind zich voelt, maar benoem wat je ziet. Je kind knikt als je het goed hebt en corrigeert je als het anders is. Zit je ernaast? Herhaal dan rustig de correcte ‘jij’-uitspraak.
Lees verder onder de advertentie
Als ouders steeds weer hun eigen emoties benoemen en gezonde manieren van omgaan met gevoelens laten zien, nemen kinderen die slimme trucjes vaak vanzelf over. Factoren als het temperament van een kind, de ontwikkelingsfase en de steun van ouders bepalen hoe goed kinderen emoties begrijpen en benoemen.
4. Emoties reguleren
Ziet je kind dat jij gefrustreerd bent? Help ze die emotie te benoemen met een simpele ‘jij’-zin. Oefen dit dertig dagen achter elkaar en kijk wat er gebeurt. Doe je elke dag één of twee van deze stappen met je kind, dan merk je snel een flinke boost in hun emotionele intelligentie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.