Die knuffel met nog maar één oog. Dat speelgoedautootje waar al járen niemand naar omkijkt. Weggooien? Ho maar. Zodra je met een vuilniszak voor de speelgoedkast staat, blijkt die oude meuk ineens van onschatbare waarde.
Lees verder onder de advertentie
Volgens de psychologie is daar een goede verklaring voor.
Een kleine tijdmachine
Oud speelgoed kan werken als een soort tijdmachine. Die versleten teddybeer brengt je ineens terug naar het bedtijdritueel van vroeger en bij dat bordspel zie je jezelf weer met het hele gezin aan de keukentafel zitten.
Onderzoek naar persoonlijke bezittingen en herinneringen laat zien dat voorwerpen ons kunnen helpen herinneringen aan bepaalde periodes in ons leven vast te houden. Het gaat dus niet zozeer om dat speelgoed zelf, maar om het verhaal dat eraan vastzit.
Lees verder onder de advertentie
Wie jij toen was
En daar zit misschien wel de grootste tranentrekker. Het speelgoed herinnert je niet alleen aan je kind toen-ie nog klein was, maar ook aan de ouder die jij toen was.
Volgens de Extended Self Theory van psycholoog Russell Belk kunnen spullen onderdeel worden van onze identiteit. Die rammelaar, pop of houten trein staat daardoor misschien symbool voor een periode waarin je kind nog voor alles bij jou kwam aankloppen.
Lees verder onder de advertentie
Nu is je kind groter en zelfstandiger. En ligt die houten trein dus nog steeds op zolder. Tja.
Waarom weggooien zo lastig voelt
Ook nostalgie speelt een rol. Psychologisch onderzoek laat zien dat nostalgie ons een gevoel van verbondenheid met het verleden kan geven. Vind je jaren later ineens die favoriete knuffel terug, dan zie je dus niet alleen een oud stuk speelgoed. Je ziet je peuter er misschien weer mee door het huis lopen.
Lees verder onder de advertentie
Daar komt het zogenoemde bezitseffect nog bij: we kennen spullen vaak meer waarde toe zodra ze van ons zijn. Met je verstand weet je best dat die oude speelgoedauto weg kan. Gevoelsmatig neem je alleen óók afscheid van alles wat eraan verbonden is.
Toch maar bewaren?
Een doos met favoriete kinderspullen bewaren is natuurlijk heel wat anders dan helemaal niets kunnen weggooien. Maar voel je de volgende keer toch een steek wanneer die versleten knuffel richting vuilniszak gaat? Dan weet je waarom.
Misschien bewaar je namelijk helemaal geen oud speelgoed. Je bewaart een klein stukje van toen.
Is die speelgoedkast inmiddels toch écht aan een opruimbeurt toe?Dan komt de volgende uitdaging: speelgoed wegdoen zonder dat je kind ineens hevig verknocht blijkt aan dat autootje waar al twee jaar niet naar is omgekeken. Met deze tips voorkom je herrie met je kind.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?