Beeld: Canva
Die knuffel met nog maar één oog. Dat speelgoedautootje waar al járen niemand naar omkijkt. Weggooien? Ho maar. Zodra je met een vuilniszak voor de speelgoedkast staat, blijkt die oude meuk ineens van onschatbare waarde.
Volgens de psychologie is daar een goede verklaring voor.
Oud speelgoed kan werken als een soort tijdmachine. Die versleten teddybeer brengt je ineens terug naar het bedtijdritueel van vroeger en bij dat bordspel zie je jezelf weer met het hele gezin aan de keukentafel zitten.
Onderzoek naar persoonlijke bezittingen en herinneringen laat zien dat voorwerpen ons kunnen helpen herinneringen aan bepaalde periodes in ons leven vast te houden. Het gaat dus niet zozeer om dat speelgoed zelf, maar om het verhaal dat eraan vastzit.
En daar zit misschien wel de grootste tranentrekker. Het speelgoed herinnert je niet alleen aan je kind toen-ie nog klein was, maar ook aan de ouder die jij toen was.
Volgens de Extended Self Theory van psycholoog Russell Belk kunnen spullen onderdeel worden van onze identiteit. Die rammelaar, pop of houten trein staat daardoor misschien symbool voor een periode waarin je kind nog voor alles bij jou kwam aankloppen.
Nu is je kind groter en zelfstandiger. En ligt die houten trein dus nog steeds op zolder. Tja.
Ook nostalgie speelt een rol. Psychologisch onderzoek laat zien dat nostalgie ons een gevoel van verbondenheid met het verleden kan geven. Vind je jaren later ineens die favoriete knuffel terug, dan zie je dus niet alleen een oud stuk speelgoed. Je ziet je peuter er misschien weer mee door het huis lopen.
Daar komt het zogenoemde bezitseffect nog bij: we kennen spullen vaak meer waarde toe zodra ze van ons zijn. Met je verstand weet je best dat die oude speelgoedauto weg kan. Gevoelsmatig neem je alleen óók afscheid van alles wat eraan verbonden is.
Een doos met favoriete kinderspullen bewaren is natuurlijk heel wat anders dan helemaal niets kunnen weggooien. Maar voel je de volgende keer toch een steek wanneer die versleten knuffel richting vuilniszak gaat? Dan weet je waarom.
Misschien bewaar je namelijk helemaal geen oud speelgoed. Je bewaart een klein stukje van toen.
Is die speelgoedkast inmiddels toch écht aan een opruimbeurt toe? Dan komt de volgende uitdaging: speelgoed wegdoen zonder dat je kind ineens hevig verknocht blijkt aan dat autootje waar al twee jaar niet naar is omgekeken. Met deze tips voorkom je herrie met je kind.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
