Fotografie: Mark Groeneveld
Yolanthe en zoon Xess Xava zijn opgeschrikt door een aardbeving in woonplaats Los Angeles. In haar stories deelt ze een update. ‘We zijn helemaal oke hoor.’
In de video zien we hoe Xess meteen onder de tafel kruipt. Yolanthe moet lachen, maar haar zoon is bloedserieus. ‘Ik lach vaak een beetje als ik nerveus ben, maar ook om Xess. Hij is zo getraind hier op school, wat te doen bij een aardbeving, dat hij gelijk opsprong en deed wat hij geleerd had. Het werkt dus wel, die trainingen.’
“Hij sprong gelijk op en deed wat hij geleerd had”
Het ging om een aardbeving met een kracht van 5,5 op Schaal van Richter en het is nog altijd onrustig overzees. Momenteel raast orkaan Hilary over de staat Californië en worden mensen verzocht te evacueren. Yolanthe sluit haar bericht af met ‘Nu nog even door hurricane Hilary heen deze twee dagen en dan is het weer fijn hier in LA.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
