Beeld: Canva
Schermen zijn niet meer weg te denken uit het gezinsleven. Even een filmpje tijdens het koken, een tablet in de auto of YouTube als rustmoment. Maar steeds meer experts waarschuwen: bij jonge kinderen kan overmatige schermtijd al vroeg sporen nalaten. En opvallend genoeg is dat soms zichtbaar met een heel simpele test.
Hoe reageert een peuter als hij of zij voorzichtig ondersteboven aan de voeten wordt vastgehouden? Voor de meeste jonge kinderen is dit een spelletje. Ze lachen, ontspannen of vinden het spannend op een leuke manier. Dat is een normale reactie en laat zien dat het evenwichtssysteem goed samenwerkt met de hersenen.
Maar bij een groeiende groep peuters gebeurt iets anders. Ze verstijven, worden angstig of raken zelfs in paniek. Dit wordt ook wel screen‑induced pathological vestibular reflex genoemd, blijkt uit dit onderzoek. Volgens kinderarts Dr. Madhumitha Ezhil, (op Instagram @screenfreeparent), kan dit een vroeg teken zijn van schermverslaving of autisme.
Bij peuters die al op jonge leeftijd veel schermtijd krijgen, ziet Dr. Madhumitha deze reactie opvallend vaak. In plaats van speels reageren ze met spanning: trillen, vastklampen of compleet blokkeren. “Dat is geen toeval. Het wijst erop dat het brein te sterk is gaan leunen op visuele prikkels, iets wat veel voorkomt bij kinderen die langdurig en regelmatig naar schermen kijken”, aldus de Indiaase kinderarts. “Het lichaam is simpelweg niet gewend om beweging en balans te verwerken zonder houvast van de ogen.”
Ook de Amerikaanse neuroloog raakte gefascineerd door deze bijzondere reflex en vertelt er meer over in deze Instagramreel:
Tekst gaat verder onder de video
Een ander simpel testje kan vroege schermverslaving ook aantonen. “Wanneer de ogen van kinderen zachtjes worden afgedekt – zoals bij kiekeboe – raken veel van hen opnieuw in paniek. Het brein lijkt geen alternatief te hebben zodra het zicht wegvalt.” Voor Dr. Madhumitha is dit opnieuw een sterk signaal van vroege schermverslaving.
Ze legt uit: “Schermen creëren een wereld waarin vooral gekeken en geluisterd wordt. Het lichaam hoeft weinig te doen. Kruipen, rollen, vallen, draaien en ontdekken verdwijnen naar de achtergrond. Het brein past zich hier snel op aan.” Balans en ruimtelijk inzicht (functies van het vestibulaire systeem) worden dus te weinig gebruikt en raken onderontwikkeld. Kortom, de ogen krijgen een hoofdrol, terwijl de rest van het lichaam nauwelijks meedoen.
Gelukkig is er ook goed nieuws. Volgens Dr. Madhumitha zijn deze signalen van vroege schermverslaving niet blijvend. Na een periode zonder schermen verdwijnen deze signalen vaak volledig. Zodra kinderen weer vrij bewegen en actief spelen, herstelt het evenwichtssysteem zich. Maar zodra schermen opnieuw een grote rol krijgen, kunnen de signalen terugkomen.
Schermtijd blijft een omstreden onderwerp. Uit onderzoek blijkt zelfs dat peuters veel woorden (tot wel 1000 per dag!) mislopen door schermgebruik. Hoe komt dat eigenlijk? Zo horen toch ook woorden in de filmpjes die ze kijken? Hier leggen we het uit.
Bron: Times Now News
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Een snoepje minder in de eerste levensjaren zou tientallen jaren later mogelijk verschil kunnen maken voor de gezondheid van je hersenen.
