Ooit waren er gewoon kinderen. Nu heb je twee soorten: iPad-kinderen en geen-iPad-kinderen. En dat gaat problemen opleveren. Althans, als je oud-docent Mike Bonitatibus mag geloven.
Lees verder onder de advertentie
In een TikTokvideo die viraal gaat, vertelt Mike dat we straks in een gesplitste samenleving leven: eentje met kids die zijn opgevoed door TikTok en YouTube, en eentje met kinderen die beperkt schermtijd krijgen.
Volgens Mike is het verschil in de klas nu al pijnlijk zichtbaar en zal dit alleen maar versterken. Kinderen die praktisch door hun tablet zijn opgevoed, kampen vaker met emotionele problemen. “Ze hebben moeite met het reguleren van hun emoties”, aldus Mike. “Alsof ze geen idee hebben wat ze voelen of waarom. Alles moet nu meteen en hoe zij het willen, anders volgt een meltdown.”
En laten we eerlijk zijn, herken je het niet een béétje bij je eigen kind, als de tablet of televisie uit moet en je een Oscarwaardig drama voorgeschoteld krijgt? Onderzoek ondersteunt Mike’s zorgen trouwens. Te veel schermtijd bij pubers wordt in verband gebracht met slechter slapen, een kortere aandachtsspanne, moeite met geheugen én minder controle over impulsen en beloningen. Oei.
Lees verder onder de advertentie
Nog eentje dan: een studie wees uit dat kinderen die een scherm krijgen om te kalmeren (je weet wel, in de supermarkt, bij het consultatiebureau, of tijdens het koken), later meer last kunnen krijgen van anger issues. Het werkt op korte termijn, maar op de lange termijn kan het juist averechts werken.
Dus: wat kun je dan wél doen?
Volgens Mike is de oplossing simpel maar niet makkelijk: meer focus op emotionele intelligentie. Zowel thuis als op school. En ja, dat geldt ook voor volwassenen. Emotionele intelligentie is namelijk weten waar je gevoel vandaan komt en jezelf een beetje kunnen bijsturen – voordat je uit je slof schiet omdat de vaatwasser alweer verkeerd is ingeruimd (kuch).
Lees verder onder de advertentie
Hij pleit voor grenzen, ook als dat betekent dat je kind boos wordt als je de tablet weghaalt. “Die strijd hoort erbij”, zegt hij. “Als je dat ontwijkt, wordt het later alleen maar moeilijker.” En nee, je hoeft het niet allemaal alleen te doen. Zoek hulp als je het nodig hebt – therapie, opvoedcoaching, wat dan ook. Het draait om het grotere plaatje: kinderen leren omgaan met emoties, empathie ontwikkelen, en niet in paniek raken als TikTok even niet laadt.
Schrijf je in voor de Kek nieuwsbrief
Meer Kek Mama in je inbox, speciale (win)acties, kortingen en exclusieve interviews. Die wil je niet missen!
Want als we nu samen – ouders, leraren, buurvrouwen en juffen op het schoolplein – onze schouders eronder zetten, kunnen we een generatie opvoeden die weet hoe je echt contact maakt. En nee, dan bedoelen we niet via AirDrop.
Hieronder vind je de volledige video van Mike. De reacties op deze video, vaak ook van mede (oud)docenten, zijn ook interessant en lopen flink uiteen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.