Beeld: Canva Pro
Als ouder wil je geen ruzie aan tafel over TikTok. Geen driftbuien als de iPad uit moet. Wat je wél zou willen? Meer echte gesprekken met je kinderen. En guess what: je bent niet de enige.
Uit onderzoek van Stichting Super Chill en Motivaction blijkt dat bijna 60 procent van de ouders verlangt naar diepere gesprekken met hun kind. Sterker nog: 7 op de 10 ouders wil een verbod op Instagram en TikTok voor kinderen onder de 16. Ja, echt. Gezellig wordt het er thuis niet van, namelijk.
Toch is het niet allemaal zwart-wit. 87 procent van de ouders ziet óók de voordelen van schermtijd – als het maar goed ingezet wordt. Dus: een dansje met een YouTube-workout? Leuk! Of samen een educatief filmpje kijken over dinosaurussen? Prima! Maar eindeloos scrollen door drama op TikTok? Meh.
Volgens onderzoeker Kevin Hengstz zijn veel ouders op zoek naar balans. Ze willen hun kind beschermen, maar ook digitaal weerbaar maken. Niet verbieden, maar begrijpen. Niet controleren, maar écht praten en verbinding terugvinden.
En dan die beruchte ‘grote gesprekken’. Want eerlijk is eerlijk: 4 op de 10 ouders snappen de emoties van hun kind niet altijd. En vooral vaders hebben het daar zwaar mee. Ze vinden het lastig als hun kind begint over emoties, omdat het dan meteen als iets heel ‘groots’ of ‘zwaars’ voelt. Maar die behoefte aan verbinding is er wél.
Gelukkig is er iets dat kan helpen: kletskaarten. Ontwikkeld door Stichting Super Chill, samen met psychologen en pedagogen. Ze helpen je om op een luchtige, speelse manier over serieuze dingen te praten. In de auto, aan tafel, op de bank. Waar je maar wilt. En 80 procent van de ouders wil ze dolgraag proberen. Niet gek, toch?
Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: een kind dat zich gehoord voelt. En een thuis waar je écht met elkaar kunt praten – ook over de dingen die niet makkelijk zijn.
Ook psycholoog Jonathan Haidt trekt aan de bel. Want waarom laten medewerkers van techreuzen als Meta en TikTok hun eigen kinderen eigenlijk niet op social media? Je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
