Oh help. Net als je denkt dat je na de peuterpuberteit eindelijk een beetje lucht krijgt, komt de minister met een plan om je kleuter misschien al verplicht naar school te sturen.
Lees verder onder de advertentie
Jep: de leerplichtige leeftijd zou zomaar van 5 naar 4 jaar kunnen gaan. En er wordt zelfs gekeken of kinderen met een achterstand al vanaf 2,5 jaar verplicht naar voorschoolse educatie moeten, zo valt te lezen bij NOS.
Waarom deze plannen?
Volgens demissionair minister Paul beginnen sommige kinderen met een flinke achterstand aan groep 1. En als het aan haar ligt, is dat verleden tijd. “Er vroeg bij zijn”, is het motto. Want: hoe eerder gestart, hoe meer gelijke kansen. Daar moet de vervroegde leerplicht voor zorgen. Daarom onderzoekt ze nu of deze maatregelen effect hebben. De resultaten? Die worden eind dit jaar verwacht.
Lees verder onder de advertentie
Maar hé, grote kans dat er dan alweer een nieuwe minister op die stoel zit, dus of en zo ja, hoe snel dit allemaal echt doorgaat? Dat is afwachten.
Jawel. Zo’n 97 procent van de kinderen zit al in de kleuterklas zodra ze 4 zijn. Maar die paar procent die nog thuisblijft? Juist díé kinderen hebben vaak al een achterstand als ze starten. En dat wil de minister dus tegengaan met vervroegde leerplicht.
Kinderen met een mogelijke achterstand kunnen nu al vanaf 2,5 jaar naar voorschoolse educatie – gratis en op advies van het consultatiebureau. Alleen… het is nog vrijwillig. En 1 op de 4 ouders bedankt hier vriendelijk voor.
En wat zegt de rest ervan?
Niet iedereen is enthousiast. De PO-Raad (de club van basisscholen) vindt vervroegde leerplicht niet zo zinvol, omdat de meeste kids toch al gaan. Zij zien meer in het toegankelijker maken van kinderopvang. En de Brancheorganisatie Kinderopvang zegt: misschien juist pas leerplicht vanaf 6 jaar, want dan is het kinderbrein pas écht klaar voor school.
Lees verder onder de advertentie
Volgens hen moet er breder gekeken worden: niet alleen naar school, maar ook naar opvoeding, de thuissituatie, en de buurt waarin kinderen opgroeien. Kortom: wordt vervolgd.
Columnist Patrick heeft er een sterke mening over: dan kunnen we net zo goed een prenatale Cito-toets gaan doen. Je leest zijn column hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.