Beeld: Canva
Je kind gewoon de wijk in laten fietsen zonder dat jij precies weet waar ‘ie uithangt? Dat voelt voor veel ouders inmiddels als een gek idee. Want hé, waarom zou je niet even spieken via die handige kindersmartwatch? Ideaal toch? Alleen… wat doet dat eigenlijk met je kind?
Je kent het wel: je kind wil bij een vriendje spelen en jij zit thuis met dat knagende gevoel. Is ‘ie er al? Is alles goed gegaan onderweg? Tegenwoordig is de oplossing simpel: je koopt zo’n kindersmartwatch waarmee je z’n locatie ziet, hem kunt bellen of – als het echt moet – een SOS-knopje kunt indrukken. Handig? Jazeker. Maar gezond voor je kind? Daar zijn de meningen over verdeeld.
Freek Zwanenberg, mediapedagoog bij Bureau Jeugd & Media, komt vaak op basisscholen. En wat hem opvalt? Minstens de helft van de kinderen wordt gevolgd via zo’n smartwatch. Freek vindt dat zorgelijk. “Als je wilt dat kinderen sterk en weerbaar worden, is het belangrijk dat ze zonder toezicht buiten dingen kunnen doen”, zo vertelt hij aan NOS.
Kinderen worden niet alleen door hun ouders in de gaten gehouden, trouwens. Volgens Freek weten kinderen inmiddels niet meer beter, omdat ze op Snapchat ook voortdurend checken waar iedereen uithangt. Is het dan zo erg als hun ouders hetzelfde met henzelf doen?
Volgens Freek heeft dat continue meekijken zeker een keerzijde. “Mag je dingen in het geheim doen? Is er ruimte om dingen te doen die je ouders niet weten? Dat is belangrijk voor je ontwikkeling als kind, je zelfstandigheid, autonomie, zelfredzaamheid”, zegt Freek.
Voor ouders geeft zo’n smartwatch vooral een gevoel van controle, zegt pedagoog Martin van Rooijen tegen NOS. Maar volgens hem is dat schijnveiligheid. Je voorkomt er geen échte narigheid mee. En daarbij: de maatschappij is juist steeds veiliger geworden. Dus het gevoel dat je kind elke dag iets heel ernstigs kan overkomen, is niet gegrond.
Expert risicovol spelen bij VeiligheidNL Zeina Bassa vult aan: “Je denkt als ouder: ik kan ze in de gaten houden, dus ze mogen meer. Maar dan overvraag je kinderen, je geeft ze te veel verantwoordelijkheden.” Dan laat je ze dus juist vrijer dan waar ze aan toe zijn. En precies dát levert gevaarlijke situaties op.
Wat kinderen écht nodig hebben? Vertrouwen, zegt Freek Zwanenberg. Hij vindt dat kinderen in de echte wereld te erg beschermd worden, en juist in de online wereld te veel worden losgelaten. Ouders hebben vaak geen idee wat hun kind online allemaal uitspookt, terwijl volgens hem het gevaar eerder daar zit.
Zeina Bassa sluit zich daarbij aan: “Ze krijgen niet het vertrouwen dat ze zich aan afspraken houden, of het vertrouwen dat ze wel van A naar B kunnen. Terwijl ze juist groeien door vertrouwen. Dat vertrouwen hebben ze nodig.”
Dus: natuurlijk wil je je kind beschermen. Maar misschien is het tijd om dat niet met technologie te doen, maar met vertrouwen. Want uiteindelijk worden het geen sterke pubers of zelfverzekerde volwassenen van een smartwatch die om de vijf minuten pingt, maar van ouders die zeggen: ‘Jij kunt dit, ik geloof in jou.’
Ook Kek-columnist Samyra is anti-smartwatch. Je leest het hier.
Bron: NOS
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
