Eigen beeld
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Naast mijn beauty, brains en bescheidenheid (ahum), heb ik ook mijn slechte ogen doorgegeven aan mijn dochters. Verder zijn ze door mij ook minions. Dat is allemaal jammer, maar ik verwijt mijzelf dat niet. Dat is nu eenmaal het genetisch materiaal waar ze het mee moeten doen. Maar nu heb ik het echt verpest. Nu ben ik echt ernstig tekortgeschoten in het moederschap, want dit is wel mijn schuld. Ik durf het bijna niet te vertellen, want dit is erg. Echt heel erg. Mijn kleuter heeft heel veel gaatjes. Haar kiezen zijn zelfs zo ernstig aangetast dat ze onder narcose zal moeten worden behandeld. De tandarts gaat vier kiezen (en misschien zelfs vijf) trekken. Verder krijgt ze een wortelkanaalbehandeling en kroontjes op de overgebleven kiezen.
Dit is niet de schuld van mijn kleuter. Natuurlijk had ze wel een hekel aan tandenpoetsen. Zodra ik ook maar met een tandenborstel in de buurt van haar mond kwam, riep ze al: “klaar”. Ik werd dus lakser, omdat ik niet altijd de strijd wilde aangaan. Toen ze op gegeven moment aangaf dat ze zelf haar tanden wilde poetsen, juichte ik haar zelfstandigheid toe.
Dit is ook niet de schuld van de tandarts. Mijn kleuter gaat al sinds haar tweede naar de tandarts, maar ze weigerde altijd pertinent haar mond open te doen. De tandarts vond het wel prima en zei iedere keer: “ach, het komt de volgende keer wel”. Al die jaren is haar gebit dus niet goed gecontroleerd. Ze heeft misschien pas tijdens twee tandartsbezoeken haar mondje open willen doen. Je kunt je voorstellen dat ze voor haar juf op school wel een model leerling is. Mijn kleuter heeft immers absoluut geen moeite met “mondje dicht”.
Het is ook niet de schuld van een zekere tandpasta prod(uc)ent, die plotseling zijn tandpasta heeft veranderd. Mijn kleuter was nogal dol op de tandpasta van de twee vrolijke viervoeters en sindsdien blaft ze afwijzend naar iedere andere tandpasta.
Ik kan dus niemand anders hiervan de schuld geven dan mijzelf. Alles wat ik maar verkeerd had kunnen doen, heb ik verkeerd gedaan. De tandarts heeft uitgelegd dat een kind maar zeven eetmomenten per dag mag hebben. Mijn kleuter heeft eerder zeven eetmomenten per uur. Ze gedraagt zich alsof ze iedere dag een all you can eat buffet bezoekt. Ook kunnen kinderen gaatjes krijgen door borstvoeding ’s nachts. Mijn kleuter heeft nog lang doorgedronken nadat ze als baby al haar tandjes en kiezen had gekregen. Verder hebben we niet structureel twee keer per dag haar tanden gepoetst en is haar dieet niet bepaald suikervrij te noemen.
En nu moet mijn lieve kleine meisje door mij al deze ellende ondergaan. Ik vind het doodeng dat ze onder narcose moet en iedere keer als ik eraan denk moet ik huilen. Ik ben bang voor de pijn die ze daarna zal voelen. Ik ben bang dat ze straks bijna niet meer normaal kan eten zonder kiezen. Ik ben bang dat ze straks helemaal niet meer naar de tandarts durft. Nog los van het feit dat mijn kleine schattige meisje er straks uit zal zien als rapper Skrilla (had hij het met six-seven soms over de 67 gaatjes in het gebit van mijn kleuter…?)
Zelf is ze er overigens nog redelijk positief onder. Ze is blij dat de tandenfee nu ook een keer voor haar komt. Na de ingreep zal ik haar overstelpen met liefde en knuffels. Natuurlijk zal ik ook een mooi cadeau voor haar kopen; een grote zak snoep ofzo (slechte grap, ik weet het). Maar ik weet ook wel dat ik mijn schuldgevoel niet kan afkopen. Ze had meer gehad aan een moeder die trouw twee keer per dag haar tanden goed had gepoetst en beter had gelet op haar voeding. Ik vermoed dat dit ook niet iets is waar we later om zullen lachen… zelfs niet als een boer met kiespijn.
Meer columns van Anouk lees je hier.
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Carice van Houten speelt voor het eerst in zeven jaar weer in een speelfilm: A Family. In de film staat de impact van een scheiding op kinderen centraal, een thema dat haar persoonlijk raakt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Hanne (31) haar vraagstuk. Kan ze haar twee kinderen in de bakfiets laten zitten als ze de supermarkt in glipt voor een snelle boodschap?
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
