Beeld: Nick Dors @ Dors studios
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
Ilse: “In groep 2 gebeuren er nog wel eens ongelukjes. Een beker die omvalt, een te enthousiaste plas, of een glijpartij in de zandbak. Dus zoals elke verantwoordelijke moeder gaf ik mijn kind braaf een extra setje kleding mee in de tas. Broek, shirt, onderbroek. Voor het geval dat. Heel normaal, dacht ik. Totdat ik merkte dat mijn kind bijna dagelijks in een compleet andere outfit naar huis kwam dan waarin ik haar ’s ochtends had uitgezwaaid.
De eerste keer dacht ik nog: ach, kan gebeuren. De tweede keer fronste ik mijn wenkbrauwen. De derde keer begon ik serieus te twijfelen aan mijn geheugen. Had ik haar echt in dat bloemetjesjurkje naar school gestuurd? Of was dat gisteren? En waarom stond ze nu ineens in een spijkerbroek? Ik voelde me een moeder met een gaslek in haar hoofd. Elke middag stond er een ander kind voor me. Soms sportief, soms glamoureus, soms alsof ze naar een verkleedfeest was geweest.
Na een paar dagen begon ik zelfs licht paranoïde te worden. Wisselden ouders soms per ongeluk tassen? Was er een geheime kledingruil op het schoolplein? Of had de juf een geheime kast met ‘noodoutfits’ waar mijn kind toegang toe had? Ik overwoog een foto te maken bij het wegbrengen. Als bewijs, maar dan voor mezelf.
Na ruim een week moést ik het weten. Ik vroeg zo nonchalant mogelijk: ‘Hé lieverd, waarom heb je eigenlijk elke dag andere kleren aan als ik je ophaal?’ Ze keek me aan alsof ik een extreem domme vraag stelde. ‘Oh, dat doe ik gewoon.’ Hoezo gewoon? Wat bleek: ze ging iedere dag naar de wc en trok daar haar reservekleren aan. Niet omdat ze nat was of omdat ze vies was, maar gewoon omdat ze er zin in had. Haar ochtendoutfit propte ze vervolgens in haar luizenzak. ’s Ochtends stopte ze zelf een extra setje in haar tas voor later.
Tja, slim is het wel. Sindsdien controleer ik niet alleen of haar broodtrommel in haar tas zit, maar ook of ze niet stiekem alweer een tweede look voor die dag heeft ingepland.”
Andere kinderen vinden ook wel eens nieuwe kleding setjes. Ook als die niet voor hen bedoeld zijn. Lees hier het verhaal van Stella waarvan haar kindje ineens haar kinky valentijnspresentje vond.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
