Samyra (40) is moeder van drie dochters (8, 7 en 4). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar maandelijkse column.
Het is bijna 5 mei. Dat doet me natuurlijk denken aan vrijheid voor ons allemaal, de vrije dag die we eens in de vijf jaar hebben (hiep hoi), aan vrijheid in Nederland, maar vooral over vrijheid voor onze kinderen.
Vrijheid voor onze kinderen betekent in mijn ogen dat ze zonder GPS-tracker door de buurt mogen dwalen. Dat ze zelf bepalen wat ze aan mij vertellen over dat schooluitje; ik kijk de foto’s altijd pas daarna. Dat ze een slecht cijfer voor die toets mogen halen en zelf kiezen of ze dat met mij delen, of niet.
Ik hoor de argumenten al:
Dit zijn best wel valide argumenten, alleen zijn ze allemaal in het belang van ouders en niet van het kind. Bovendien, wat doet het met een kind om te weten dat er continu iemand meekijkt. Je zou kunnen zeggen dat dat een veilig gevoel geeft, maar dat is een illusie. Constante monitoring betekent dat je onder controle staat. Dat is geen veilig gevoel, maar een beklemmend en beperkend gevoel.
Vrijheid voor een kind betekent het vertrouwen krijgen om zelf te leren, zelf te ontdekken, zelf te doen. Zonder dat er continu iemand meekijkt. Via een app, horloge of telefoon.
Dus laat kinderen vrij. Vrij om te verdwalen, vrij om fouten te maken, vrij om te groeien en vooral, vrij om te leren wat vrijheid is. Zodat ook komende generaties nog begrijpen dat vrijheid zo veel meer is dan een vrije dag eens in de vijf jaar.
Meer lezen van Samyra? Je vindt haar andere columns hier.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.