Bron: Pexels
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen uit waarom deze populaire methode lang niet zo zacht is als hij lijkt – en of hij wel werkt.
De gedachte achter gentle parenting is simpel: in plaats van boos worden of straffen, toon je begrip, stel je grenzen met geduld en zoek je samen oplossingen. Veel ouders zijn enthousiast, omdat het zorgt voor meer verbinding en minder strijd. Maar er is ook veel kritiek: “Er zijn steeds meer kinderen die geen ‘nee’ kunnen verdragen”, klinkt het. Is gentle parenting dan te soft, of begrijpen we het gewoon niet goed?
Op social media lijkt het soms alsof gentle parenting gelijkstaat aan alles goedvinden: een ouder die zuchtend toegeeft aan een driftige peuter, eindeloos onderhandelt over bedtijd of nooit streng lijkt te zijn. Geen wonder dat sommige mensen denken: “Ja hoor, straks kunnen die kinderen helemaal niks meer hebben.” Maar de vraag is: klopt dat beeld eigenlijk wel? Worden kinderen verwend door deze aanpak?
Volgens kinderpsycholoog Kate Norwalk is er geen keihard bewijs dat kinderen door zachtaardig ouderschap automatisch verward raken of grenzenloos opgroeien. Sterker nog, gentle parenting is gebaseerd op goed onderzochte opvoedstijlen zoals autoritair ouderschap. En die zijn allesbehalve soft.
Norwalk deelt haar visie op Parents: “Veel van de strategieën die bij gentle parenting worden gebruikt zijn effectief om een kind te helpen hun emoties en gedrag te beheersen en veerkracht en emotionele intelligentie op te bouwen.” Dus nee, het draait niet om alles maar laten gaan. Als het goed wordt toegepast, is het een behoorlijk doordachte aanpak.”
En dat is meteen de kern van het verhaal: hoé je het toepast. Gentle parenting is geen “laat je kind de baas zijn”-methode. Grenzen stellen hoort er gewoon bij, maar dan wel met empathie en geduld. Dr. Spivey-Rita voegt toe dat kinderen hierdoor juist leren hoe ze zichzelf én anderen beter begrijpen.
Dat betekent niet dat het altijd werkt – sommige kinderen hebben een andere aanpak nodig. Maar voor veel gezinnen kan het juist zorgen voor minder strijd en meer verbinding. Dus: verwend? Niet als je het goed aanpakt.
Maar hoe doe je dat dan? Het op de juiste manier aanpakken? De kern van gentle parenting, zegt Dr. Norwalk, is het erkennen van de emoties van een kind, terwijl er tegelijkertijd grenzen en consequenties voor hun gedrag worden gesteld. “Grenzen helpen kinderen zich veilig te voelen door dingen consistenter en voorspelbaarder te maken”, zegt ze. “Ik moedig ouders aan om hun kinderen duidelijk te maken dat alle emoties, maar niet alle gedragingen, oké zijn. Bijvoorbeeld: ‘Het is oké om boos te zijn, maar het is niet oké om met speelgoed te slaan of te gooien als je boos bent.”
Dr. Spivey-Rita legt verder uit: “Het is niet realistisch voor een volwassene om te verwachten dat een jong kind zijn emoties kan opmerken en ze vervolgens kan reguleren, omdat ze dat nog niet hebben geleerd. En dán komt gentle parenting dus om de hoek, om die vaardigheid te ondersteunen.”
Ze zegt bijvoorbeeld dat als een kind gefrustreerd lijkt, je kunt zeggen: “Ik zie dat je lichaam er nu erg gespannen uitziet; je klinkt alsof je gefrustreerd bent.” Door de emotie te noemen en de gevoelens te erkennen, help je je kind te leren en te begrijpen wat het voelt.
Van daaruit kun je je kind leren wat wel en niet oké is om die specifieke emotie te uiten. Uiteindelijk zal het kind leren hoe het zijn emoties zelf kan reguleren, en dat betekent dat jij dan even een stapje terug moet doen – zelfs tijdens driftbuien.
Britt: ‘Mijn opvoedstijl zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen bij boomers.’ Lees hier over de opvoedstijl van Britt.
Bron: Parents
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
