Bron: Pexels
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen uit waarom deze populaire methode lang niet zo zacht is als hij lijkt – en of hij wel werkt.
De gedachte achter gentle parenting is simpel: in plaats van boos worden of straffen, toon je begrip, stel je grenzen met geduld en zoek je samen oplossingen. Veel ouders zijn enthousiast, omdat het zorgt voor meer verbinding en minder strijd. Maar er is ook veel kritiek: “Er zijn steeds meer kinderen die geen ‘nee’ kunnen verdragen”, klinkt het. Is gentle parenting dan te soft, of begrijpen we het gewoon niet goed?
Op social media lijkt het soms alsof gentle parenting gelijkstaat aan alles goedvinden: een ouder die zuchtend toegeeft aan een driftige peuter, eindeloos onderhandelt over bedtijd of nooit streng lijkt te zijn. Geen wonder dat sommige mensen denken: “Ja hoor, straks kunnen die kinderen helemaal niks meer hebben.” Maar de vraag is: klopt dat beeld eigenlijk wel? Worden kinderen verwend door deze aanpak?
Volgens kinderpsycholoog Kate Norwalk is er geen keihard bewijs dat kinderen door zachtaardig ouderschap automatisch verward raken of grenzenloos opgroeien. Sterker nog, gentle parenting is gebaseerd op goed onderzochte opvoedstijlen zoals autoritair ouderschap. En die zijn allesbehalve soft.
Norwalk deelt haar visie op Parents: “Veel van de strategieën die bij gentle parenting worden gebruikt zijn effectief om een kind te helpen hun emoties en gedrag te beheersen en veerkracht en emotionele intelligentie op te bouwen.” Dus nee, het draait niet om alles maar laten gaan. Als het goed wordt toegepast, is het een behoorlijk doordachte aanpak.”
En dat is meteen de kern van het verhaal: hoé je het toepast. Gentle parenting is geen “laat je kind de baas zijn”-methode. Grenzen stellen hoort er gewoon bij, maar dan wel met empathie en geduld. Dr. Spivey-Rita voegt toe dat kinderen hierdoor juist leren hoe ze zichzelf én anderen beter begrijpen.
Dat betekent niet dat het altijd werkt – sommige kinderen hebben een andere aanpak nodig. Maar voor veel gezinnen kan het juist zorgen voor minder strijd en meer verbinding. Dus: verwend? Niet als je het goed aanpakt.
Maar hoe doe je dat dan? Het op de juiste manier aanpakken? De kern van gentle parenting, zegt Dr. Norwalk, is het erkennen van de emoties van een kind, terwijl er tegelijkertijd grenzen en consequenties voor hun gedrag worden gesteld. “Grenzen helpen kinderen zich veilig te voelen door dingen consistenter en voorspelbaarder te maken”, zegt ze. “Ik moedig ouders aan om hun kinderen duidelijk te maken dat alle emoties, maar niet alle gedragingen, oké zijn. Bijvoorbeeld: ‘Het is oké om boos te zijn, maar het is niet oké om met speelgoed te slaan of te gooien als je boos bent.”
Dr. Spivey-Rita legt verder uit: “Het is niet realistisch voor een volwassene om te verwachten dat een jong kind zijn emoties kan opmerken en ze vervolgens kan reguleren, omdat ze dat nog niet hebben geleerd. En dán komt gentle parenting dus om de hoek, om die vaardigheid te ondersteunen.”
Ze zegt bijvoorbeeld dat als een kind gefrustreerd lijkt, je kunt zeggen: “Ik zie dat je lichaam er nu erg gespannen uitziet; je klinkt alsof je gefrustreerd bent.” Door de emotie te noemen en de gevoelens te erkennen, help je je kind te leren en te begrijpen wat het voelt.
Van daaruit kun je je kind leren wat wel en niet oké is om die specifieke emotie te uiten. Uiteindelijk zal het kind leren hoe het zijn emoties zelf kan reguleren, en dat betekent dat jij dan even een stapje terug moet doen – zelfs tijdens driftbuien.
Britt: ‘Mijn opvoedstijl zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen bij boomers.’ Lees hier over de opvoedstijl van Britt.
Bron: Parents
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
De kinderbijslag is dit jaar opnieuw verhoogd, en dat is goed nieuws voor gezinnen met veel kinderen. Zeker voor de families uit de populaire televisieserie Een Huis Vol.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
