Beeld: Getty Image
Emma Wortelboer is inmiddels moeder van dochter Mia en verwacht samen met haar partner Lars ook een tweede kind.
In een open gesprek met Mezza, het weekendmagazine van het AD, blikt ze terug op hoe het moederschap haar heeft veranderd, en dat blijkt soms verrassender en confronterender dan ze vooraf had gedacht.
Ze geeft eerlijk toe dat het ouderschap niet altijd vanzelf gaat. Waar ze zichzelf vroeger vooral kende als impulsief en energiek, merkt ze dat ze inmiddels bewuster en rustiger reageert. Toch blijft het soms zoeken naar de juiste balans. “Eerlijk: ik ben geen geboren ‘Ik ga met je spelen’-moeder”, zegt ze. “Ik ben wél een moeder die ruimte geeft aan emoties, net als mijn ouders dat bij mij deden.”
Die emotieruimte betekent niet dat alles altijd soepel verloopt. Wanneer haar peuter boos wordt probeert Emma juist haar eigen reactie te temperen. “Als Mia heel boos wordt, probeer ik rustig te blijven. Ook al heb ik soms de neiging om terug te krijsen, toch zeg ik: ‘Lieverd, ik snap het, ik zou ook boos worden.’” Zo probeert ze haar dochter te leren dat gevoelens er mogen zijn zonder dat ze de controle overnemen.
Tegelijkertijd is ze duidelijk over structuur en grenzen. Afspraak is afspraak, ook met een peuter. “Als we hebben afgesproken dat we ergens naartoe gaan, dan gaan we ook.” Ook de bedtijdroutine houdt ze bewust simpel, zonder eindeloze discussies: “Een slok water, een boek, welterusten.”
Emma ziet veel van haar opvoedstijl terug in hoe ze zelf is opgegroeid. Haar ouders gaven haar ruimte om te voelen, maar ook duidelijke kaders. “Mijn emoties mochten er altijd zijn. Ik voelde me gehoord en gesteund”, vertelt ze. Die balans probeert ze nu zelf door te geven. Moederschap heeft haar naar eigen zeggen ook rustiger gemaakt. “Ik ben wel wat… normaler geworden. Wat bedaarder. Ik wilde altijd meer, meer, meer. Rupsje-nooit-genoeg.”
Ondertussen groeit het gezin verder, al kwam de tweede zwangerschap onverwacht. Emma noemt het “niet helemaal gepland” en geeft aan dat ze eigenlijk nog uitkeek naar wat meer tijd voor zichzelf. Toch koos het stel ervoor om het te omarmen: “Maar ach, het is nooit een goed moment. Dus toen het gebeurde, zeiden we: ‘Joh, we gaan ervoor!’”
Wat ze haar kinderen vooral wil meegeven, is een gevoel van innerlijke stevigheid. Dat ze, los van alles en iedereen, bij zichzelf kunnen thuiskomen. “Ik gun Mia vooral dat ze bij zichzelf een fijne plek vindt om naar terug te kunnen keren”, zegt ze. Die veilige basis begint volgens haar bij liefde, vertrouwen en acceptatie binnen het gezin.
Benieuwd naar haar zwangerschapsaankondiging? Je leest ‘m hier.
Bron: Mezza
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
