Artsen, experts en ouders slaan alarm: kinderen zitten veel te vroeg en veel te veel op hun smartphone. We wisten het natuurlijk al: onze kids zitten steeds jonger vastgeplakt aan een scherm. Maar nu komt er een serieus pleidooi: er moeten nieuwe regels voor het gebruik van smartphones komen.
Lees verder onder de advertentie
Honderden artsen, wetenschappers en jeugdprofessionals roepen het kabinet op om strengere regels in te voeren voor smartphone- en social mediagebruik onder jongeren.
Smartphone op je tiende? Liever niet
Volgens deze groep deskundigen zou een kind pas op z’n veertiende een eigen smartphone moeten krijgen. En toegang tot sociale media? Pas vanaf 16 jaar. Jep, dat klinkt misschien streng, maar ze hebben er goede redenen voor.
In de open brief, ondertekend door onder andere jeugdartsen, psychologen en de voorzitter van Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek, maken ze zich grote zorgen. Want naast ouders (meer dan 30.000!) luiden nu ook zij de noodklok over de impact van schermgebruik op de gezondheid van jongeren. En dan voornamelijk smartphone-en socialmedia-gebruik.
Nou, waar zullen we beginnen? Uren scrollen betekent:
minder bewegen,
slechter slapen,
meer prikkels,
een grotere kans op bijziendheid.
Maar het gaat verder dan fysieke problemen: uit meerdere onderzoeken blijkt een duidelijk verband tussen intensief smartphonegebruik en mentale problemen zoals depressie en angst. En laten we eerlijk zijn: de groepsdruk en het constante online vergelijken maken het puberleven er niet makkelijker op.
Lees verder onder de advertentie
En dan hebben we het nog niet eens over de veiligheid online. Want hoe jonger kinderen zijn, hoe kwetsbaarder ze zijn op het wereldwijde web. Seksueel misbruik, cyberpesten, indoctrinatie, je komt ermee in aanraking met een swipe van je duim.
Schrijf je in voor de Kek nieuwsbrief
Meer Kek Mama in je inbox, speciale (win)acties, kortingen en exclusieve interviews. Die wil je niet missen!
Tijd voor grenzen
De experts noemen het een “groeiende gezondheids- en welzijnscrisis” die om dringende actie vraagt. Want wat ooit ‘normaal’ werd gevonden – een smartphone op je tiende, TikTok op de basisschool – moet volgens hen heroverwogen worden. Het liefst vandaag nog.
Natuurlijk, elk gezin is anders en er is geen gouden handleiding voor opvoeden. Maar dat steeds meer ouders en professionals hun zorgen uiten, zegt genoeg: we mogen best wat kritischer zijn op die schermtijd.
Ook psycholoog Jonathan Haidt heeft al vaker zijn zorgen geuit over social media. En wist je dat medewerkers van Meta en TikTok hun eigen kinderen verbieden social media te gebruiken? Waarom dat is, lees je hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.