Beeld: Getty Images
Het is precies vijf jaar geleden dat we in Nederland te maken kregen met corona. Ons dagelijks leven bestond al snel uit thuisblijven, videobellen en creatief omgaan met verveling. Tijd om de meest iconische coronabezigheden van bijna ieder gezin op een rijtje te zetten.
Tijdens de pandemie deden we massaal dingen die we anders weinig tot nooit zouden doen. Herken jij ze nog? En hoeveel kun jij er zelf eigenlijk afvinken?
Ken je de teddyberenspeurtocht nog? Met de gesloten indoor speeltuinen en vriendjes op afstand, moesten we iets bedenken om de kinderen te vermaken. Knuffelberen verschenen achter ramen, op balkons en zelfs in voortuinen. Hele gezinnen trokken eropuit om te speuren. Even voelde het als een klein avontuur, terwijl we eigenlijk gewoon onze eigen straat op en neer liepen.
Verjaardagen, borrels en zelfs kraambezoek – álles gebeurde via Zoom, Teams of FaceTime. Zelfs Koning Willem-Alexander vierde zijn verjaardag digitaal met de koninklijke familie. En ondanks dat het soms frustrerend was als die ene tante de mute-knop niet onder de knie bleek te hebben, het bleek wel een hele uitkomst.
Je baby showen via het raam, het had wat weg van een scene uit The Lion King. Opa en oma stonden buiten hartjesgebaren te maken, terwijl de kersverse ouders binnen een pasgeboren baby omhoog hielden. Niet helemaal hoe je je kraamtijd had voorgesteld, maar het had zeker iets unieks. Mara is ook bevallen tijdens de pandemie en pufte de weeën weg met een mondkapje op. Ook zij probeerde een positieve draai te geven aan deze bizarre tijd.
Van 500 tot 5000 stukjes, hele keukentafels lagen bezaaid met puzzels. Corona zorgde ervoor dat op een gegeven moment het hele gezin aan het puzzelen was.
Nooit eerder hebben gezinnen zoveel gewandeld in Nederland. Elk park, bos en polderpad werd ontdekt. We zijn zelfs met z’n allen meer blijven wandelen na de coronapandemie.
Weet je nog? De supermarkt had plotseling een tekort aan gist en bloem, want Nederland veranderde massaal in een volk van thuisbakkers. Van versgebakken bananenbrood tot zuurdesembroden, van alles werd gebakken tijdens de lockdown. En eerlijk? Het was stiekem best leuk om te doen met je kids.
Door corona kregen te maken met thuisonderwijs. Ouders moesten ineens rekenen uitleggen en dictees afnemen, terwijl we zelf amper een goede thuiswerkplek hadden om onze e-mails te beantwoorden. De frustratie was wederzijds: kinderen die geen zin hadden, ouders die geen geduld hadden en leerkrachten die via een instabiele internetverbinding hun best deden om de boel te redden. Respect voor alle juffen en meesters, want alle ouders in Nederland kregen een spoedcursus hoe pittig hun werk is.
Over thuiswerkplek gesproken.. De keukentafel, het washok, zelfs in de gang probeerde je als ouder te werken. Als er een stopcontact was, werd het een kantoor. Zo nu en dan thuiswerken bleek later een blijvertje, ook na de pandemie.
In het voorjaar en de zomer van 2020 veranderden de straten in kleurrijke meesterwerken door stoepkrijt. Hinkelbanen, regenbogen en motiverende teksten als ‘Hou vol! fleurden de straten op’. Zelfs volwassenen pakten een krijtje en waanden zich even streetartists.
Heb jij ook met je kids geklapt voor de zorg? Op 17 maart 2020 werd het initiatief in het leven geroepen om massaal onze steun en solidariteit te tonen aan zorgmedewerkers die zich een slag in de rondte werkten.
Winkels, scholen en musea waren gesloten, maar ook de deuren van kappers bleven potdicht. Een ‘coronakapsel’ werd een nieuwe term, dus pakte je als gezin zelf maar de schaar erbij om de pony van dochterlief bij te knippen.
Niet alleen werd er gevideobeld tijdens verjaardagen, ook ontstonden er heuse drive-by feestjes. Evenementen en bijeenkomsten met grote groepen waren namelijk verboden. Dus dat betekende: cadeaus door het raam, toeterende auto’s en gezinnen die in de kofferbak taart aten. Het zorgde voor creativiteit ten top.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
