Zwanger zijn is prachtig, maar het is ook nogal een cocktail van emoties, hormonen en lichamelijke veranderingen. Dat je een beetje lief moet zijn voor zwangere vrouwen, dat begrijpen de meeste mensen wel. Maar er zijn ook types die er de ene na de andere onhandige opmerking uitfloepen. Speciaal voor die types hebben we deze lijst samengesteld. Déze dingen moet je nooit -maar dan ook nooit- tegen zwangere vrouwen zeggen:
Lees verder onder de advertentie
“Ik dacht het weken geleden al te zien”
Vrouwen kondigen hun zwangerschap meestal zo rond de 12 weken aan. Er gebeurt dan natuurlijk al wekenlang van alles in die buik, maar aan de buitenkant is daar vaak nog niet zoveel van te zien. Om dan te roepen dat je weken geleden al zag dat ze zwanger is, is op z’n zachtst gezegd niet zo handig.
Lees verder onder de advertentie
“Weet je zeker dat het er niet twee zijn?”
Verbaas je je over de grootte van de buik? Houd het voor je. Denk je dat er misschien wel een tweeling in zit? Houd het voor je. Had je schoonzusje bij 40 weken zwangerschap nog niet zo’n grote buik als deze vrouw met 20 weken? Houd het in hemelsnaam voor je.
“Laat me je vertellen over mijn verschrikkelijke bevalling…”
Wil je graag met iemand praten over jouw traumatische bevalling? Snappen we! Ga naar een praatclubje, je therapeut of bel je moeder. Vertel het niet aan een zwangere vrouw.
“Mijn buik is nooit meer de oude geworden”
Hetzelfde geldt voor alle andere lichamelijke ellende die je hebt overgehouden aan je eigen zwangerschap. Striae, theezakjes en incontinentie: laat het maar even achterwegen.
“In mijn tijd kon je dit gewoon eten”
Ja, Gerda, in jouw tijd mocht je nog gewoon rauwe vis eten tijdens de zwangerschap. Dat betekent niet dat zwangere vrouwen van nu dat ook gewoon zouden moeten doen.
“Je gaat toch wel borstvoeding geven?”
In principe gaat dit je niet zoveel aan. Vind je dat je een goede reden hebt om hier wel een gesprek over te voeren? Stel de vraag dan zonder oordeel. “Je gaat toch wel” is geen goed begin.
“Laat je buik eens zien”
Zwangere buiken zijn prachtig, maar geen publiekelijk bezit. Iemand vragen om haar shirt omhoog te doen of even op te staan zodat jij haar buik goed kunt bekijken, is not done.
“Je gaat zeker al bijna met verlof?”
Dit mag je vragen als je collega zwanger is en je je meent te herinneren dat het verlof er bijna aankomt. Niet wanneer het een wilde gok is op basis van de grootte van de buik.
“Je moet nu wel weer gewoon vlees gaan eten hoor”
Vegetarische zwangeren adviseren over hun dieet kun je ook maar beter laten, tenzij je haar arts bent. Anders is er geen enkele reden waarom jij medisch advies zou moeten geven.
“Jij krijgt duidelijk een meisje”
Sommige mensen zien een zwangerschap als hét moment om hun innerlijke Jomanda te laten shinen. Of denken het geslacht van de baby te kunnen raden op basis van de vorm van de buik. Doe maar niet. Dingen zeggen als: “Je krijgt duidelijk een meisje, want je buik hangt een beetje naar beneden” is altijd een slecht plan.
Lees verder onder de advertentie
“Dit vind ik toch zo’n stomme naam”
Heeft je achterbuurvrouw haar pasgeboren baby een hele stomme naam gegeven? Vertel dat maar niet. Zul je net zien dat zij precies die naam bovenaan haar lijstje heeft staan.
“Wacht maar…”
Je wil je zwangere vriendin misschien maar wat graag waarschuwen over die slapeloze nachten, stuwing of andere ongemakken. Of misschien wil je haar adviseren om geen dure kleertjes te kopen: alles wordt toch vies. Houd. dit. voor. je. Laat haar lekker op haar roze wolk zitten. Ze komt overal vanzelf achter, daar heeft ze jouw klaagzang niet voor nodig.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]