Zwanger zijn is prachtig, maar het is ook nogal een cocktail van emoties, hormonen en lichamelijke veranderingen. Dat je een beetje lief moet zijn voor zwangere vrouwen, dat begrijpen de meeste mensen wel. Maar er zijn ook types die er de ene na de andere onhandige opmerking uitfloepen. Speciaal voor die types hebben we deze lijst samengesteld. Déze dingen moet je nooit -maar dan ook nooit- tegen zwangere vrouwen zeggen:
Vrouwen kondigen hun zwangerschap meestal zo rond de 12 weken aan. Er gebeurt dan natuurlijk al wekenlang van alles in die buik, maar aan de buitenkant is daar vaak nog niet zoveel van te zien. Om dan te roepen dat je weken geleden al zag dat ze zwanger is, is op z’n zachtst gezegd niet zo handig.
Verbaas je je over de grootte van de buik? Houd het voor je. Denk je dat er misschien wel een tweeling in zit? Houd het voor je. Had je schoonzusje bij 40 weken zwangerschap nog niet zo’n grote buik als deze vrouw met 20 weken? Houd het in hemelsnaam voor je.
Wil je graag met iemand praten over jouw traumatische bevalling? Snappen we! Ga naar een praatclubje, je therapeut of bel je moeder. Vertel het niet aan een zwangere vrouw.
Hetzelfde geldt voor alle andere lichamelijke ellende die je hebt overgehouden aan je eigen zwangerschap. Striae, theezakjes en incontinentie: laat het maar even achterwegen.
Ja, Gerda, in jouw tijd mocht je nog gewoon rauwe vis eten tijdens de zwangerschap. Dat betekent niet dat zwangere vrouwen van nu dat ook gewoon zouden moeten doen.
In principe gaat dit je niet zoveel aan. Vind je dat je een goede reden hebt om hier wel een gesprek over te voeren? Stel de vraag dan zonder oordeel. “Je gaat toch wel” is geen goed begin.
Zwangere buiken zijn prachtig, maar geen publiekelijk bezit. Iemand vragen om haar shirt omhoog te doen of even op te staan zodat jij haar buik goed kunt bekijken, is not done.
Dit mag je vragen als je collega zwanger is en je je meent te herinneren dat het verlof er bijna aankomt. Niet wanneer het een wilde gok is op basis van de grootte van de buik.
Vegetarische zwangeren adviseren over hun dieet kun je ook maar beter laten, tenzij je haar arts bent. Anders is er geen enkele reden waarom jij medisch advies zou moeten geven.
Sommige mensen zien een zwangerschap als hét moment om hun innerlijke Jomanda te laten shinen. Of denken het geslacht van de baby te kunnen raden op basis van de vorm van de buik. Doe maar niet. Dingen zeggen als: “Je krijgt duidelijk een meisje, want je buik hangt een beetje naar beneden” is altijd een slecht plan.
Heeft je achterbuurvrouw haar pasgeboren baby een hele stomme naam gegeven? Vertel dat maar niet. Zul je net zien dat zij precies die naam bovenaan haar lijstje heeft staan.
Je wil je zwangere vriendin misschien maar wat graag waarschuwen over die slapeloze nachten, stuwing of andere ongemakken. Of misschien wil je haar adviseren om geen dure kleertjes te kopen: alles wordt toch vies. Houd. dit. voor. je. Laat haar lekker op haar roze wolk zitten. Ze komt overal vanzelf achter, daar heeft ze jouw klaagzang niet voor nodig.
Nog meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
