Met de vlinders in je buik gebeuren er soms wel eens wat blunders waar je maar het beste om kunt lachen. Shelly herkent het van de tennisbaan.
Shelly (29), moeder van Nio (6):
“Nio was echt een cadeautje. Mijn ex-vriendin was zwanger toen we een relatie kregen. Vanaf dag één voelde hij als mijn kind. Ik hechtte meer aan hem dan aan zijn moeder, bleek snel; onze relatie liep na een jaar al stuk.
Nio is nog altijd om het weekend bij me. Dat vindt hij een feest, want hij deelt mijn passie voor tennis. En zo kwam het dat hij tijdens een jeugdtoernooi zorgeloos op de baan speelde, terwijl ik met de wel heel erg leuke tennisjuf in de keuken verdween.
Het was net tijd voor de eerste prijsuitreikingen toen Nio de kantine in kwam en me niet kon vinden. ‘Je moeder staat te bekken tussen de bitterballen!’ schreeuwde een ouder lid van de club, precies op het moment dat ik de kantine binnenstapte.
Ik kon wel door de grond zakken, maar Nio redde de dag, en zei, zonder zich te realiseren hoe treffend het was: ‘En daarom zijn haar ballen de beste.’ De tennisjuf is overigens nog steeds mijn verkering.”
Maryanne (35), moeder van Louis (6):
“Lente, een terras in de stad. Na een middag shoodppen bestelden Louis en ik voldaan twee glazen huisgemaakte ijsthee. ‘Jij hebt wel mazzel,’ sprak de ober tegen Louis, ‘met zo’n mooi dame op stap.’ Louis vertrok geen spier, nam een slok van zijn drankje, en zei: ‘Ze is gewoon mijn moeder, en ik heb al een vader, máár: ze zoekt een nieuwe.’”
Lachen om meer sportblunder? Van snurken tijdens de yogales tot gescheurde enkelbanden door een domme actie: je leest ze hier.
Dit artikel stond eerder in Kek Mama.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
