Je kinderen hebben hun kamer voor de zoveelste keer niet opgeruimd of trekken hun schoenen niet aan terwijl je haast hebt. En voor je het weet sta je tegen ze te schreeuwen. Herkenbaar, zegt moeder Elizabeth Broadbent op Scary Mommy.
Lees verder onder de advertentie
Maar ze heeft een manier gevonden om haar woede in bedwang te houden.
‘Cirkel doorbreken’
‘Je bent waarschijnlijk aan het schreeuwen voordat je beseft dat je aan het schreeuwen bent’, schrijft Elizabeth. ‘Misschien ben je het gewend vanuit je eigen jeugd, ben je moe, gestrest of boos: wat het ook is, je verheft je stem voor je het doorhebt. En die cirkel moet je proberen te doorbreken.’ Makkelijk gezegd, maar hoe doe je zoiets? ‘Haal eerst diep adem. Een keer of tien als dat nodig is. Draai je dan om, loop weg en kijk wat je behalve schreeuwen nog meer kunt doen om je kind duidelijk te maken dat-ie fout zit.’
Elizabeth vervolgt: ‘Wat bij mij werkt (wanneer mijn kinderen weigeren hun kamer op te ruimen) is ze rustig vragen of ze het nodig vinden dat ik tegen ze schreeuw. Stomverbaasd zeggen ze nee. Dan zeg ik dat ze moeten opruimen, anders kom ik binnen met een vuilniszak en gooi ik alles daar in. Ik blijf kalm, maar het komt wel binnen: in het verleden heb ik het eerder zo aangepakt en legde de vuilniszak op mijn slaapkamer. Het speelgoed konden ze ’terugverdienen’.’
Lees verder onder de advertentie
‘Het werkt, echt’
Geduld hebben, op je tong bijten en rustig blijven ademen: de oplossing volgens Elizabeth. ‘En het is in het begin lastig, maar het werkt. Echt.’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.