Elke woensdag vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Frederique (58) geeft les aan Joris en Thijn (8) in groep 6.
Lees verder onder de advertentie
Dinsdagochtend elf uur. Groep zes heeft net gym gehad in een zaaltje vlakbij school. Dertig kinderen staan in slagorde opgesteld om terug te lopen. Vlak voor het startsignaal zegt Joris (8): “Juf, ik moet plassen.” “Ik ook”, zegt Thijn. “Dat hadden jullie eerder moeten vragen”, zeg ik. “Wacht maar tot we op school zijn.” Onderweg zie ik Joris en Thijn uit de rij naar een boom lopen om alsnog te plassen.
Lees verder onder de advertentie
Twee minicorpsballetjes
“Juf is een aap”, zegt Joris. Thijn: “Een apenneuker.” Ze liggen dubbel. Het zijn net twee minicorpsballetjes. Helaas voor hen heb ik een extreem goed gehoor. “WAT ZEIDEN JULLIE DAAR?” roep ik. “Naar de directeur jullie!” Terwijl de twee zich bij aankomst, nu iets minder blij, naar de directiekamer begeven, denk ik aan de SIRE-reclame: ‘Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?’ Ik vind: jongens blijven jongens, dat krijg je er echt niet uit.
Lees verder onder de advertentie
Klapperende oren
Je kunt een paard ook geen koe laten zijn. Stimuleren is niet nodig, ze zoeken het zelf wel op. Onlangs sprak ik oud-leerling Maarten, een jongen die netjes rechten studeert en al zijn tentamens haalt. Hij vertelde wat hij en zijn vriendjes uitspookten na school zonder dat ik het wist. Mijn oren klapperden.
Ze plasten in colaflesjes, zetten die schuin tegen een willekeurige voordeur en trokken dan belletje. Als het sneeuwde, gooiden ze bevroren hondenpoep in de rode brievenbus op de hoek. Ze sloegen met takken op auto’s. Beschoten elkaar met BB-guns en stookten fikkies in het park.
Lees verder onder de advertentie
Natuurwet
De gedachte achter de SIRE-reclame is dat jongens hun gedrag tegenwoordig moeten aanpassen aan vrouwelijke normen. Op zich klopt dat. Ik herinner me van mijn eigen schooltijd dat jongens elkaar permanent de hersens insloegen. Wij meisjes vonden dat belachelijk, maar aanvaardden het wel als een natuurwet.
Mijn – overwegend vrouwelijke – collega’s en ik staan vechten niet toe. Jongens die zich eraan bezondigen halen we meteen uit elkaar, en ze moeten sorry zeggen. Toen ze een rugbycompetitie opzetten, verboden we die nadat een jongen zijn enkel verstuikte. Belemmeren we daarmee hun ontwikkeling? “Nee hoor”, zegt Maarten. “Wij vonden het grappig als jullie iets verboden. Verboden dingen doen is leuk. Dan verzonnen we weer iets anders.”
Lees verder onder de advertentie
‘Groete van Joris en Thijn’
De volgende dag komen Joris en Thijn met hun braafste tronies voor mijn lessenaar staan. Ze geven me een briefje: ‘Beste juf. We zullen u nooit meer apeneuker noemen. Groete van Joris en Thijn.’ In gedachten zie ik ze later bij een biertje herinneringen ophalen aan ‘juf apeneuker’. Ik doe mijn best om niet in lachen uit te barsten en ze een knuffel te geven. In plaats daarvan geef ik ze een zo stoer mogelijke high-five.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.Meer verhalen van De juf? Lees hier de eerdere afleveringen.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.