Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog.
Mijn zesjarige zoontje stoeit het liefst de hele dag, ook op school tijdens het speelkwartier. Hij is geen pestkop, maar gewoon heel fysiek en dol op ravotten met zijn vrienden. De juf klaagt daarover bij ons. Ze wil liever dat hij rustig speelt. In de klas gedraagt hij zich prima en hij is dol op leren.
Uw juf zou eens moeten gaan praten met de bovenmeester van de vroegere St. Joseph jongensschool in Maastricht. Daar liep Do als kind elke dag langs op weg naar de Regina Pacis meisjesschool. Zij en haar vriendinnen keken dan minachtend naar de kluwen testosteronbommetjes die permanent aan het vechten was op het schoolplein. De bovenmeester, meester Bartels, greep alleen in als er bloed vloeide. Dat jongens vechten was destijds net zo vanzelfsprekend als het opkomen van de zon. Geen kip die zich erover opwond.
Els had haar zoon Thijs elke ochtend een kalmerend spuitje moeten geven als ze had willen voorkomen dat hij zijn dagelijkse robbertjes worstelde. Als jongetje ging hij het liefst verkleed als HeMan of Zorro naar school – inclusief vervaarlijk plastic mes in zijn Sesamstraatrugzakje – en toch is hij uiteindelijk een vredelievende burger geworden.
De aard van jongetjes wordt tegenwoordig wel erg onderdrukt, vinden de tantes. Natuurlijk moeten ze leren stoeien zonder elkaar te verwonden. En ze moeten leren meningsverschillen uit te praten. Hun neiging tot fysieke krachtmetingen moet binnen de perken blijven. Maar welke perken? Die van uw juf of die van meester Bartels van de St. Joseph? Wij houden van de midden weg. Do gaat uitzoeken of meneer Bartels nog leeft en komt dan bij u terug.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
