Beeld: Getty Images
Voorlopig houdt Grace haar biseksualiteit nog even voor zich, maar na een succesvolle date vrijt ze af en toe met haar minnares Anne.
Grace (33), moeder van Jaïro (7) en Lisandro (5):
“Naast een goede vriendin en mijn minnares weet niemand in mijn omgeving dat ik ook op vrouwen val. Ik kom niet openlijk uit voor mijn biseksualiteit. Mijn streng-christelijke ouders zouden het totaal niet begrijpen en ik heb ook geen zin om op het schoolplein of in het dorp als ‘die aparte moeder’ te boek te staan.
Na mijn scheiding ging ik voorzichtig daten. Met mannen. Maar een jaar geleden ging ik met Anne, een ex-collega, eten en naar de film. Na afloop dronken we een afzakkertje bij haar thuis. Al snel kwam het gesprek op zoenen met een vrouw. Anne vroeg of ik dat weleens had gedaan. Op mijn ‘nee’ boog ze naar me toe en begon me spontaan te kussen. Het voelde zalig. Helemaal verward fietste ik naar huis. Ik had ervan genoten, maar ik was toch niet lesbisch?
Een week later belde ik Anne en spraken we bij haar thuis af. Weer kuste ze me, en net als bij zoenen met een man, raakten we in een flow en gingen alsmaar verder. Uiteindelijk hebben we elkaar tot een hoogtepunt gebracht met onze vingers en mond.
Lees ook – ‘Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen’ >
Na die keer kwam ik tot het besef dat ik biseksueel moest zijn. Sinds ik dat heb geaccepteerd, heb ik af en toe seks met Anne. Vrijen met een vrouw is veel warmer en gevoeliger. Orale seks voelt lekkerder en een vrouwenlijf fijner. Je kent de anatomie, je weet van elkaar wat je prettig vindt.
Toch zie ik mezelf geen relatie krijgen met Anne of überhaupt een vrouw. Mannen hebben mijn absolute voorkeur, ook qua seks, penetratie kan een vrouw je immers niet geven. Ik zie het vrijen met Anne als een leuk extraatje.”
Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:
*Goedkoper dan in de winkel
*Lees elke maand als eerst Kek Mama
*Gratis verzonden
Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
