Beeld: Getty Images
Op de opvang, op school of tijdens de optocht… zo gingen jullie kinderen verkleed tijdens carnaval. Een kleine – maar o zo zoete – selectie. Alaaf!
Esmeralda: “Zoals hij zelf zegt: ‘mama don’t worry, ik ben kapten Amerika’.”
Sophie: “Konijntje Camille mocht zich zo lief en schattig mogelijk verkleden voor de opvang.”
Anneke: “Iedereen houdt van feesten. Ook Wednesday. Rose (7) houdt niet van tuttige dingen, roze, unicorns etc. Ze koos zelf voor deze outfit en dit past perfect bij haar! Gelukkig kan zij wél lachen en vindt ze feestjes heel leuk. Dus ook carnaval.”
Annelies: “Klaar voor carnaval op school! Al hadden het eigenlijk twee boefjes moeten zijn!”
Berre: “Mijn klein zeemeermin, compleet met rode haren en juf mama-piraat mocht tijdens het middagtoezicht mee op de foto!”
Josine:”‘Bij’ zijn is meemaken.”
Sheila: “Ik kon via de buurvrouw een Bumbapak regelen voor deze kleine Bumbafan. Maar hij zat me echt aan te kijken van: mam, ga zelf eens voor schut lopen!”
Susanne: “Prinses Sophia!”
Marushka: “Ons kleine meisje was de hele middag mee dansen met de hele familie (inclusief overgrootoma) in het Zuid-Limburgse Brunssum.”
“En grote broer reed ook gezellig op zijn dino mee!”
Sophie: “Piraat Neõ!”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
