Beeld: Mark Groeneveld
Remy Bonjasky is getrouwd met Renate Goet. Remy heeft zonen Cassius en Dean uit eerdere relaties, samen hebben ze dochter Skye. Elke maand deelt Remy zijn belevenissen.
Afgelopen maand ben ik alweer 46 jaar oud geworden. Yes, zou ik eigenlijk moeten zeggen, maar zo zit ik niet in elkaar. Ik vind mijn leeftijd namelijk niet zo belangrijk – en mijn verjaardag al helemaal niet. Mensen die mijn verjaardag vergeten – vrienden, kennissen, of zelfs mijn kinderen of Renate: geen probleem, even goede vrienden.
Vooral het commerciële gebeuren rondom een verjaardag kan me gestolen worden. Dat komt denk ik door vroeger, toen ik als kind opgroeide in een gezin waar we het allesbehalve breed hadden. Mijn cadeautjes kreeg ik in de vorm van drie onderbroeken en twee paar sokken. Mijn vriendjes daarentegen kregen cool speelgoed, waaronder Transformers en supersnelle autootjes van Hot Wheels. Misschien heb ik daardoor nu de neiging om maar gauw over deze dag heen te stappen en er zo min mogelijk aandacht aan te besteden. Al moet ik zeggen: als mijn gezin de moeite neemt, kan ik wel leuk meedoen aan mijn feestje. Ik ben dus zeker geen chagrijnige man op mijn eigen fissa.
Lees ook
De kinderen van deze moeder openen geen cadeautjes meer op hun verjaarspartijtje >
Ouder worden vind ik trouwens ook geen probleem – zolang ik me geestelijk en lichamelijk maar goed voel deert het klimmen der jaren me niet. Ik vind het zelfs fijn om terug te blikken op het verleden; al die mooie en minder mooie fases in het leven hebben me tenslotte gemaakt tot de man die ik nu ben. Daarnaast ben ik ook iemand die graag naar het nu en de toekomst kijkt, naar alles wat er nog komen gaat in mijn leven.
“Al die mooie en minder mooie fases hebben me gemaakt tot de man die ik nu ben.”
Als ik naar mijn kinderen kijk, vergelijk ik mezelf ook regelmatig met hen. Ik vraag me dan altijd af: was ik ook zo’n doorzetter en net zo energiek als Skye toen ik vijf was? Zo tactisch en streberig als Dean, die altijd voor de winst gaat? Of was ik juist zo atletisch en gedisciplineerd als Cassius? Ik denk haast wel dat ik al die eigenschappen ook in me heb. Die hebben er namelijk voor gezorgd dat ik drie keer wereldkampioen ben geworden in het kickboksen. Toch mooi om bij stil te staan op je verjaardag.
Deze column staat in Kek Mama 02-2022.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.