Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Halleluja! Iemand in Hollywood is wakker.
WAT. EEN. GEWELDIGE. FILM!
Barbie.
Een feministisch manifest van heb ik jou daar.
Waar ik het woord patriarchaat* nog altijd heel voorzichtig gebruik, vliegt het je om de oren in de nieuwe Barbie film.
Deze film is WOKER de WOKE WOKE all the way. Met echt alleen maar hoofdletters! Tussen al het zuurstokroze door worden er diep gecultiveerde lagen blootgelegd. Waar veel mensen nog altijd denken dat feminisme om vrouwen draait (toegegeven dat het woord het ook suggereert) laat deze film juist zien dat feminisme ook voor mannen is. Sterker nog, het nodigt mannen uit om eens opnieuw te gaan kijken naar hun eigen identiteit.
“De film nodigt vrouwen uit om het feminisme opnieuw onder de loep te nemen, en daarbij de mannelijke strijd ook te signaleren”
Het patriarchaat is namelijk helemaal niet ten gunste van de man. Altijd maar de leiding moeten nemen en moeten presteren is heel ongezond. Mannen voelen hoge druk en hebben veel vaker te maken met zelfmoord, depressie en verslavingen. Ook hebben we gecultiveerd dat mannen altijd een stijve piemel moeten hebben en elk moment moeten kunnen overgaan tot normatieve hetero seks. Penetratie. Maar dat is klinkklare onzin. Ze willen ook wel eens op hun rug gekriebeld worden… (!)
Lees ook – Papa stopte met werken: ‘Hij werd er dolgelukkig van’ >
Goed, in de eerste instantie denk je dus dat deze film gaat over de empowerment van vrouwen, maar wat het verhaal zo ijzersterk maakt in mijn ogen, is dat het naast de identiteitscrisis van de man, vrouwen uitnodigt om het feminisme eens opnieuw onder de loep te nemen, en we daarbij de mannelijke strijd ook signaleren. Want er is wel degelijk een identiteitscrisis gaande onder mannen, waar bijvoorbeeld enge influencers als Andrew Tate dan weer gebruik van maken.
Dus lieve kijkbuiskinderen, gaat deze film zien! Met de kinderen?
Hij is vanaf 13 jaar, maar wat mij betreft kunnen wij ouders niet vroeg genoeg beginnen met het praten over gelijkheid, respect en liefde…
*een maatschappij die door mannen wordt gedomineerd
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Kalvijn en Nina hebben ervoor gekozen om hun kindje zo min mogelijk op social media te delen.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Er zijn van die zinnen die automatisch uit je mond rollen zodra je moeder wordt. Je hoeft er niet eens over na te denken, ze zitten ergens opgeslagen tussen de gebroken nacht en de koude koffie. Een daarvan? “Omdat ik het zeg.” Maar hoe vertrouwd die uitspraak ook voelt, hij blijkt in de praktijk minder […]
Steeds meer kinderen hebben een overvol schema, van sport en muziek tot kunst. Waar vroeger één naschoolse activiteit genoeg was, is nu bijna elke vrije minuut ingevuld. Experts spreken van FOMO-parenting.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Romy* tijdens het optuigen van de kerstboom.