Beeld: Skip Rink
Ellen is trajectbegeleider in het voortgezet speciaal onderwijs, thrillerauteur bij uitgeverij De Fontein, moeder van Lewis en Miles (13 en 10) uit een vorige relatie en Sophia (2) en baby Aiden met haar vriend Nils. Volg haar op Instagram.
Dit is een column speciaal voor jonge ouders, in de breedste zin van het woord. Of je nu daadwerkelijk jong bent of voor het eerst vader of moeder bent geworden op latere leeftijd: lees dit, sla het op in je geheugen en denk eraan op de momenten dat je het nodig hebt: Het ouderschap is niet altijd makkelijk en daar mag je altijd, maar dan ook áltijd over praten. Laat niemand je óóit vertellen dat je zeikt of klaagt, dat doe je namelijk níet. Erover praten – vooral wanneer iets niet goed gaat – is juist dapper. Punt.
De reden voor het schrijven van deze column zijn de vrouwen (ja, het zijn vaak vrouwen die dit doen) die jou op wat voor manier dan ook afvallen en naar beneden halen wanneer je aangeeft dat iets lastig/ingewikkeld/gewoonweg kut is. Meestal met opmerkingen als:
‘Vroeger zeurden we niet zo. Dat is echt iets van nu’
‘Wees dankbaar dat je in ieder geval kinderen kunt krijgen’
‘Denk je dat jij een heftige bevalling had? Mijn baby was bijna dood, dus stel je niet aan’
Dat ge-vergelijk altijd. Waarom? Het is toch ook niet zo dat wanneer iemand klaagt over rugpijn het normaal is om te antwoorden met: ‘Joh, wees blij dat het gewoon rugpijn is. Ik heb terminale kanker, da’s pas erg.’ Iets met appels en peren.
Sowieso, andere moeders het gevoel geven dat ze zeiken is niet oké. Het is heel erg onnodig én de reden dat nieuwe moeders (die zijn daar nou eenmaal gevoeliger voor dan mannen) hun mond wel houden wanneer iets niet lekker loopt. Ooit kende ik een vrouw die na jaren van slopende IVF-trajecten twee gezonde dochters kreeg. Natuurlijk was dit af en toe zwaar, zoals iedereen het ouderschap soms als zwaar
ervaart. Maar omdat andere vrouwen tegen haar zeiden dat ze dankbaar moest zijn en niet moest klagen, hield ze maar haar mond. Het gevolg? Een heftige burn-out. Ze had het gevoel dat ze bij niemand terecht kon met haar struggles, want het enige wat ze steeds te horen kreeg was: ‘Waarom zoveel moeite doen voor kinderen en dan gaan klagen?’ Is het klagen? Néé! Is het gewoon eerlijk zijn? Já! Ik denk dat ik voor íedere moeder (en vader) spreek als ik zeg dat we dankbaar zijn voor onze kinderen.
Aan de andere kant is het ouderschap soms een verrekte uitdaging en iemand die zegt dat het áltijd rozengeur en maneschijn is, die liegt dat-ie barst. Dat ís gewoon niet zo. Natuurlijk hou je van je kind en dat doe je nog steeds wanneer je voor de zoveelste nacht wakker ligt vanwege doorkomende tandjes. Maar in godsnaam, mogen we gewoon tegen elkaar zeggen dat dat kut is? Dat er echt wel leukere dingen op de wereld bestaan dan krijsende baby’s, stuwing, eindeloos gejengel en ontplofte schijtluiers? Wanneer je dat open en eerlijk uitspreekt, betekent dat níet dat je maar geen kinderen had moeten krijgen of ondankbaar bent. Dat betekent gewoon dat je uitspreekt wat je voelt en dat moeten we vooral blijven doen. Als iemand dat klagen vindt, is dat zijn/haar probleem. Tegenover de meest hersendodende momenten staan duizenden prachtige, intens mooie en liefdevolle momenten die jou als ouder het beste gevoel van de wereld geven. Maar goed. Daar kan Gerda (daar is ze weer) geen rotopmerking over maken en dat vindt ze nou juist zo leuk.
Mensen moeten elkaar eens wat minder aanvallen wat dat betreft. Wanneer je aangeeft dat iets lastig is dan ‘zeik’ je niet. Echt niet. Ventileer, wees eerlijk en laten we het taboe van ‘niet klagen maar dragen’ maar eens doorbreken. Dat is echt heel erg jaren ’50. Dus, nieuwe ouders: spreek het uit, heb het erover met elkaar. Het is niet altijd makkelijk en dat hoeft ook niet. Het is geen wedstrijd ‘wie is de beste ouder’. Laat je niets aanpraten door types die altijd alles beter weten en jou in het ‘zeikhoekje’ duwen. Het ouderschap is een heel nieuwe wereld en het gaat veel van je vragen. Krop het niet op!
Aan de andere kant: spreek het ook uit als je geniet. Breng ook de mooie verhalen in de wereld, daar ben ik echt een voorstander van en dat is wat ik veel doe. Dat is óók eerlijk, maar dan de andere kant op. Al het positieve dat je overkomt, de liefde, mooie bevallingsverhalen, het onvoorwaardelijke. Want uiteindelijk is een kind natuurlijk wel datgene waar je het aller-aller-aller dankbaarst voor bent. Dat hoeft een ander je alleen niet te vertellen, dat weet je zelf dondersgoed.
Je leest de andere columns van Ellen hier.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.
Christina Curry is afgelopen week moeder geworden van haar eerste kind. Ze deelt nu de eerste foto’s van haar dochter, die naar de naam Cleo luistert.
