Patricia: ‘Mijn moeder had één eis voordat ze oma werd’

column patricia van liemt Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt
Patricia van Liemt
Leestijd: 3 minuten

Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.

Lees verder onder de advertentie

Nog voordat mijn moeder daadwerkelijk oma was van een fysiek kleinkind, stond al vast dat ze deze geuzentitel niet in de traditionele hoedanigheid zou dragen.

Terwijl ik bezig was met het ordenen van mijn hormoonhuishouding en de kinderkamer, was zij druk in de weer met haar nieuwe roepnaam. Dat het gemiddeld een jaar duurt voordat een mens iets taalachtigs produceert en vervolgens ook het geluid bij een en dezelfde persoon zou kunnen verbinden, vertraagde voor haar niet het proces. Eén ding stond vast: haar kleinkinderen zouden een koosnaam voor haar hebben.

Lees verder onder de advertentie

Oma Lingeling

Toen mijn wereld de laatste dagen voor de bevalling was gekrompen tot louter baby-stuff, vroeg ik haar waarom ze zo druk was met de aanspreekvorm van haar eerste kleinkind. Kennelijk sijpelde er door mijn vraag wat irritatie, want die kreeg ik als een boemerang terug. “Jij had toch ook een hele leuke bijnaam voor mijn moeder,” beet ze me toe.

Lees verder onder de advertentie

Ik zag haar gezicht verzachten bij de herinnering die het haar gaf. Bewust van haar ietwat scherpe toon tegen een hoogzwangere dochter, herhaalde ze het verhaal dat mij al te vaak is verteld in mijn leven. Ik noemde mijn oma ‘Oma Lingeling’, omdat zij mij lieveling noemde en ik dat herhaalde als ‘Lingeling’.

De eerste jaren waarin mijn kinderen naar mijn moeder refereerden als oma, slikte ze het met tegenzin. En toen mijn kinderen en zij momenten alleen kregen, kwam mijn moeder op een gegeven moment trots naar mij toe om te vertellen dat ze haar Nana hadden genoemd. Met een uitleg die ik vandaag de dag oprecht ben vergeten. Het enige dat ik kon denken was: sure, als jij daar gelukkig van wordt…

Lees verder onder de advertentie

Oud en afgeschreven

Nu hoorde ik laatst weer iemand zeggen dat ze absoluut geen oma wil worden genoemd. Waarop mijn reactie was dat, als ik later oma word, ik die titel met trots ga dragen. Wat een onzin. Tot ik van de week een journalist hoorde zeggen dat vrouwen op een bepaalde leeftijd maar beter gewoon dood kunnen gaan. Een pittige uitspraak, maar ze refereerde aan Madonna, die weer eens veel kritiek te verduren had gekregen over haar leeftijd en uiterlijk. Vrouwen worden in onze maatschappij veel sneller dan mannen als oud en afgeschreven.

Lees verder onder de advertentie

En met die wetenschap snap ik nu ineens al die vrouwen die de titel oma, zowel bewust als onbewust, liever niet willen dragen. Toch denk ik dat ik later gewoon oma wil zijn. Niet omdat ik oud ben, maar omdat ik het geluk heb dat iemand mij zo mag noemen.

Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail