Samyra (39) is moeder van drie dochters (7, 6 en 3). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar maandelijkse column.
Tot een paar jaar geleden woonden wij met zijn vijven in een klein appartement. Drie kinderen, twee slaapkamers. We hadden geen tuin en moesten vier trappen op tot aan de voordeur. Kortom; we hadden het behoorlijk knus.
Vaak heb ik de trappen vervloekt. Ik zie me nog zo gaan. Baby in de draagzak, peuter op de heup, kleuter aan de hand en dan een tas met boodschappen om mijn nek geslingerd op weg naar ons driehoog appartement.
In deze jaren begon ook een niet nader te noemen pandemie. Thuiswerken met letterlijk in elke ruimte in huis een kind was een grote uitdaging en dat is een understatement. Het was alles bij elkaar echt niet ideaal voor ons.
Voor de kinderen is dit alleen een totaal ander verhaal. Kinderen wonen waar ze wonen. Die zijn waar ze zijn. Die hebben echt niet allemaal een eigen slaapkamer nodig.
‘Als kind vond ik het soms vreselijk om een kamer te moeten delen met mijn zussen’
Wat een kind nodig heeft is liefde, veiligheid, geborgenheid, ouders die er voor ze zijn. En of dat nou in een landhuis met zestien slaapkamers is of in een klein appartement met twee slaapkamers, dat maakt niet uit.
Ik wil niet zeggen dat een eigen kamer hebben geen voordelen heeft, natuurlijk wel. Als kind vond ik het soms vreselijk om een kamer te moeten delen met mijn zussen. Ik weet nog dat de oudste uit huis ging en ik een kamer helemaal voor mezelf kreeg, dat voelde écht als rijkdom. Dus by all means geef ieder kind een eigen kamer, of twee, doe eens gek, als je de ruimte hebt. Maar in de basis is dat echt niet het belangrijkste.
Een rijke jeugd zit hem niet in grote huizen, of dure cadeaus. Dat zit hem in iets veel dat veel kostbaarder is dan dat, dat zit in aandacht. Aandacht, interesse voor je kind, waardering voor de eigen persoon die ze zijn. Geloof me, dat gaan ze zich herinneren boven alles.
Ik durf in elk geval wel te geloven dat die van ons als ze groot zijn met nostalgie terugdenken aan ons kleine knusse huisje, waar ze in alle liefde hun eerste jaren doorbrachten.
Lees meer van Samyra:
Samyra: ‘Op een doordeweekse dag kunnen mijn kinderen ineens niets meer zelf’
Samyra over hoofdluis: ‘Ik steek het dier gewoon genadeloos in de fik’
Samyra: ‘Thuisblijfvaders zijn geen softies, maar mannen van formaat’
Meer weten over Samyra? Volg haar via LinkedIn.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.