Samyra (39) is moeder van drie dochters (7, 6 en 3). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar maandelijkse column.
Tot een paar jaar geleden woonden wij met zijn vijven in een klein appartement. Drie kinderen, twee slaapkamers. We hadden geen tuin en moesten vier trappen op tot aan de voordeur. Kortom; we hadden het behoorlijk knus.
Vaak heb ik de trappen vervloekt. Ik zie me nog zo gaan. Baby in de draagzak, peuter op de heup, kleuter aan de hand en dan een tas met boodschappen om mijn nek geslingerd op weg naar ons driehoog appartement.
In deze jaren begon ook een niet nader te noemen pandemie. Thuiswerken met letterlijk in elke ruimte in huis een kind was een grote uitdaging en dat is een understatement. Het was alles bij elkaar echt niet ideaal voor ons.
Voor de kinderen is dit alleen een totaal ander verhaal. Kinderen wonen waar ze wonen. Die zijn waar ze zijn. Die hebben echt niet allemaal een eigen slaapkamer nodig.
‘Als kind vond ik het soms vreselijk om een kamer te moeten delen met mijn zussen’
Wat een kind nodig heeft is liefde, veiligheid, geborgenheid, ouders die er voor ze zijn. En of dat nou in een landhuis met zestien slaapkamers is of in een klein appartement met twee slaapkamers, dat maakt niet uit.
Ik wil niet zeggen dat een eigen kamer hebben geen voordelen heeft, natuurlijk wel. Als kind vond ik het soms vreselijk om een kamer te moeten delen met mijn zussen. Ik weet nog dat de oudste uit huis ging en ik een kamer helemaal voor mezelf kreeg, dat voelde écht als rijkdom. Dus by all means geef ieder kind een eigen kamer, of twee, doe eens gek, als je de ruimte hebt. Maar in de basis is dat echt niet het belangrijkste.
Een rijke jeugd zit hem niet in grote huizen, of dure cadeaus. Dat zit hem in iets veel dat veel kostbaarder is dan dat, dat zit in aandacht. Aandacht, interesse voor je kind, waardering voor de eigen persoon die ze zijn. Geloof me, dat gaan ze zich herinneren boven alles.
Ik durf in elk geval wel te geloven dat die van ons als ze groot zijn met nostalgie terugdenken aan ons kleine knusse huisje, waar ze in alle liefde hun eerste jaren doorbrachten.
Lees meer van Samyra:
Samyra: ‘Op een doordeweekse dag kunnen mijn kinderen ineens niets meer zelf’
Samyra over hoofdluis: ‘Ik steek het dier gewoon genadeloos in de fik’
Samyra: ‘Thuisblijfvaders zijn geen softies, maar mannen van formaat’
Meer weten over Samyra? Volg haar via LinkedIn.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een oppasdag hier, een tas met kleertjes daar en ondertussen nog even vertellen hoe zij het vroeger deden: opa en oma spelen bij veel gezinnen een belangrijke rol. Toch zit niet iedere ouder op hun bemoeienis te wachten.
