Opgebiecht: ‘Mijn zoon mag als straf niet mee op schoolreisje en ik vind dat buitenproportioneel’

in elkaar geslagen kerstboom Beeld: Kek Mama
Elsemieke Tijmstra
Elsemieke Tijmstra
Leestijd: 3 minuten

Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Annelien, wiens zoon niet mee mag als schoolreisje, als straf voor iets wat op school is voorgevallen.

Lees verder onder de advertentie

Annelien*, getrouwd, moeder van een zoon (5) en dochter (8): “Ik lig in de clinch met school, en ik had nooit verwacht dat mij dat zou overkomen. Ik ben niet iemand die snel moeilijk doet. Dat er op school andere regels dan thuis: logisch. Dat moeders van vriendjes anders opvoeden dan ik: uiteraard. Ik ben ook echt geen overbezorgde moeder die snel stennis zou schoppen over iets. Maar nu doe ik dat dus wel.

Lees verder onder de advertentie

Buitenproportionele straf

Mijn zoon mag niet mee op schoolreisje. Het zou zijn tweede schoolreisje zijn en hij keek er al weken naar uit. Ze gaan naar een indoor speelpark, een van zijn favoriete tijdsbestedingen. Maar hij mag niet mee. Hij heeft straf gekregen. Omdat hij de juf een tik op haar billen heeft gegeven.

Wederom, dat ze daar niet van gediend was, snap ik. Echt. Dat je er een consequentie tegenover stelt, snap ik ook. Anders heb je straks dertig kleuters die je de hele dag op je billen slaan. Maar ik vind de straf die hij hiervoor krijgt echt buitenproportioneel. Dit slaat nergens op.

Oneerlijk

Hij heeft het van zijn vader, die mij ook weleens op mijn billen slaat. Mijn zoon doet het ook bij mij. Word ik daar blij van? Nou, ook niet per se. We proberen het hem af te leren, maar het is een kind. Ik ken geen enkel kind die na slechts een waarschuwing iets nooit meer doet. Zo werkt opvoeden nu eenmaal niet.

Lees verder onder de advertentie

We zijn al meerdere keren in gesprek gegaan met zowel de juf als de directie, maar ze blijven erbij: hij mag niet mee op schoolreisje. Ik voel me machteloos en voel me ook schuldig. Hij heeft dit geintje van ons, maar híj wordt ervoor gestraft. Dat is toch super oneerlijk? Ik vind het echt zielig voor hem.”

Marianne’s man is vreemdgegaan, maar ze willen graag samen blijven. Alleen vindt de buitenwereld daar nogal wat van. Je leest het hier.

* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail