Struin door een oud Hanzestadje of trek met het hele gezin naar de Veluwe: dit zijn de mooiste kindvriendelijke wandelroutes in de provincie Gelderland.
Lees verder onder de advertentie
De Kruisbergse Bossen
Het fijne aan een boswandeling: je ruikt de natuur, hebt volop ruimte en voor je kinderen valt er in het bos van alles te ontdekken. Deze leuke route van 9 km gaat door de Kruisbergse Bossen in de Achterhoek, vlakbij Doetinchem.
In een kleine tweeënhalf uur loop je over het heuvelachtige terrein van naald- en loofbos en kom je onder meer langs één van de oudste, nog werkzame ijzergieterijen van ons land.
Klim in de bomen en loop dwars door de zandvlaktes: deze leuke wandeling van 3 km door boswachterij Kootwijk is lekker gevarieerd voor kinderen. Ook kom je langs een uitkijktoren die een mooi uitzicht geeft over Kootwijkerzand.
Zijn je kinderen nog klein, dan is dit ‘ommetje’ van 2 km een leuke, korte wandeling in de Leuvenumse bossen. Je loopt door het bos en via de rode pijltjes langs een slingerende beek. Ga je in de herfst, dan kun je samen op zoek naar de mooiste paddenstoelen.
Niet alleen het uitzichtpunt over de heide maakt deze wandeling zo mooi, ook het zigzagpad ernaar toe is fraai om te bewandelen (en prima begaanbaar voor buggy’s en kinderwagens).
Eenmaal boven kun je kilometers ver kijken over de heideheuvels. Vergeet niet je verrekijker mee te nemen.
Wil je liever een andere keer de natuur induiken en zoek je voor nu een fijne stadswandeling, dan is deze route door Elburg een aanrader. Hij is vrij lang (ca. 13 km) maar komt langs de mooiste plekjes van het oude Hanzestadje aan de voormalige Zuiderzee.
Zo dwaal je door de oude, Middeleeuwse straatjes en langs de grachten, maar je ontdekt ook een stukje van de omgeving. De route gaat via een aantal landgoederen en kasteel Zwaluwenburg.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.