Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Vrouwke (40) is getrouwd met Sonja (43). Ze hebben twee dochters van een bevriende donor: Emma (7) en Julie (4).
Vrouwke: “Toen we jaren geleden op zoek gingen naar een basisschool voor Emma, hadden we een aantal selectiecriteria. Eén daarvan was dat de school moderne gezinsvormen moest ondersteunen. We vonden een school die diversiteit hoog in het vaandel had. De juf van de kleutergroepen had zelfs voorleesboeken over roze gezinnen in de kast. Jubelend ondertekenden mijn vrouw en ik het inschrijfformulier.
Lees verder onder de advertentie
Emma had het direct naar haar zin op school. En inderdaad: in groep 1 en 2 besteedde de juf keurig aandacht aan diversiteit. Toen de kinderen knutselden voor Vaderdag, mocht Emma vertellen over haar donorvader. De kinderen in de klas vonden het doodnormaal.
Nu zit ze in groep 3, en in de weken dat ze fysiek onderwijs volgt dit jaar, blíjft de leerkracht praten in traditionele gezinsvormen. Toen ze voor de zoveelste keer iets vroeg in de trant van: ‘Hoe doen jullie dat thuis met papa en mama?’, stak Emma haar vinger op en zei: ‘Ik heb twee mama’s.’ Superstoer, maar de juf reageerde met: ‘Ja, dat weten we, Emma.’ In de klas zit ook een jongetje met twee vaders, en meerdere kinderen met gescheiden ouders. Deze leerkracht gaat daar totaal aan voorbij.
Lees verder onder de advertentie
Toen ik dat aankaartte bij de schoolleiding, kreeg ik de standaard riedel dat school een inclusieve leerstijl onderschrijft. Maar in de praktijk merk ik daar dit jaar weinig meer van, en ik vrees voor de komende jaren. Ik wil dat mijn kind zich, net als haar klasgenoten uit moderne gezinnen, zich ‘normaal’ en geaccepteerd voelt op school. Er hoeft geen regenboogvlag aan de gevel, maar een paar keer per jaar aandacht voor diversiteit vind ik belangrijk. Kan ik dit eisen van school? En hoe dan?”
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.