Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke week vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Shanaya (29) woont samen met Armaan (31). Ze hebben een dochter (3) en verwachten binnenkort hun tweede.
“Onze oudste dochter werd thuis geboren. Een weloverwogen keuze: na een blakende zwangerschap leek het me het meest natuurlijk. Bovendien heb ik een hartgrondige hekel aan ziekenhuizen, van alleen de geur al krijg ik het op mijn heupen. Hoe zou ik daar ooit ontspannen genoeg kunnen zijn om mijn kind op de wereld te zetten?
Lees verder onder de advertentie
Complicaties
Tijdens de bevalling was er een kleine complicatie: onze dochter kreeg het benauwd doordat het persen anderhalf uur duurde, en bleek vruchtwater ingeademd te hebben. Daardoor moesten we na de bevalling alsnog worden opgenomen in het ziekenhuis. Routine, onze dochter mankeerde niets maar kreeg uit voorzorg antibiotica omdat het vruchtwater in haar longen ook een longontsteking kon betekenen, en dat risico wilden de artsen niet nemen.
Een tweede bevalling gaat meestal sneller. En ook deze keer doet de baby het fantastisch en is er geen enkele reden waarom ik ons kind niet thuis op de wereld zou zetten. Maar mijn man vindt het na de vorige ervaring doodeng. Hij wil dat ik in het ziekenhuis beval, zodat altijd hulp voorhanden is wanneer iets misgaat. We wonen op vijf minuten rijden van het ziekenhuis. Wanneer ik ter plaatse beval, moet een arts ook eerst opgepiept worden. Ik zie het verschil dus niet zo, behalve dan dat ik er niet aan moet denken om met weeën in de auto te moeten.
Toch weegt voor mij het natuurlijke en de veilige omgeving zonder enge ziektekiemen op tegen een bevalling in het ziekenhuis. Ik respecteer de angst van mijn man, maar ik ben degene die ons kind op de wereld moet zetten. Dat kan dus maar het best op een plek waar ík me het veiligst voel. Nu de geboorte van ons kind steeds dichterbij komt, nemen de discussies tussen Armaan en mij toe. Hoe ga ik hiermee om?”
Meer afleveringen van het dilemma? Elke dinsdag komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]