Beeld: Getty Images
Als het niet goed lijkt te gaan met je kind, kan je er wakker van liggen. Zoals Elza, die twijfelt of het op school wel goed gaat met haar zoon. Wordt hij gepest? Is hij hoogbegaafd? Waarom heeft hij het niet naar zijn zin?
Elza*, getrouwd met Daan, moeder van Sjors (5) en Lise (2): “Je wilt gewoon dat het goed gaat met je kind als moeder. Sinds Sjors naar school gaat, twijfel ik daaraan, en het vreet aan me. Hij is nu net vijf en net in groep 2 begonnen, maar eigenlijk heeft hij het er nooit naar zijn zin gehad.
Hij had er wel zin in, voor hij ging. Ik weet het nog zo goed, hij was echt enthousiast en keek ernaar uit. Maar na een paar weken was dat weg. Hij werd stiller, geslotener en afwezig. Hij gaat elke dag met frisse tegenzin. Je eerste gedachte is dan natuurlijk: help, mijn kind wordt gepest. Daarom vindt hij het zo vreselijk daar. Maar het gekke is: hij vindt het niet echt vreselijk. Hij vindt het gewoon niet leuk.
We hebben al meerdere gesprekken gehad met de juf, maar zij zweert bij hoog en laag dat hij niet gepest wordt. Wel zegt ze dat hij weinig aansluiting vindt bij andere kinderen in de klas. Zolang we hem niet huilend en tierend mee naar school hoeven te slepen, ga ik er ook maar even vanuit dat hij inderdaad niet gepest wordt. Hij zegt zelf ook van niet, als je het hem vraagt. Maar goed, een vijfjarige zegt natuurlijk wel vaker maar wat.
Hij vindt het saai, zegt hij. Volgende gedachte: help, mijn kind is hoogbegaafd. Hij verveelt zich rot in die klas, daarom vindt hij het niet leuk. Maar hij vertoont niet de klassieke kenmerken van hoogbegaafdheid en voor hij naar school ging, heb ik ook nooit gedacht dat hij weleens hoogbegaafd zou kunnen zijn. Zijn juf denkt ook van niet. Dus dat is het ook niet.
Wat het dan wel is? Echt geen idee. Hij laat er zelf vrijwel niks over los. Als je vraagt hoe zijn dag was, haalt hij zijn schouders op. Vraag je wat hij gedaan heeft, zegt hij: weet ik niet meer. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar ik lig er nachten wakker van dat hij niet meer het vrolijke kind was van voor zijn schooltijd. Wordt hij toch gepest? Moeten we naar een andere school? Een andere klas? Afwachten? Het breekt echt mijn hart.”
Karin werd smoorverliefd op een vader die ze kende van school. Ze was overtuigd dat het wederzijds was. ‘Als ik hem niet had gezien, huilde ik.’ Je leest het hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
