Beeld: Kek Mama
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
Louise is getrouwd met Daniel (44) en moeder van Noa: ”Noa zit in de derde van de middelbare school en is inmiddels op de leeftijd gekomen waarop ik vooral niet te veel vragen moet stellen. Hoe was school? ‘Goed.’ Nog iets meegemaakt? ‘Nee.’ Wat heb je gedaan? ‘Niks.’
Een heel gesprek voeren met mijn dochter kan tegenwoordig in ongeveer twaalf seconden. Dus toen ze vorige week thuiskwam en vrij snel naar boven wilde verdwijnen, sloeg ik daar in eerste instantie niet op aan. Tot ik haar gezicht zag.
Op haar voorhoofd zat een flinke rode plek en ook haar neus zag eruit alsof die ergens een aanvaring mee had gehad. Meteen gingen bij mij alle alarmbellen af. Want je kunt mij vertellen dat ik niet meteen van het ergste uit moet gaan, maar mijn moederbrein werkt nu eenmaal anders.
Binnen een paar seconden had ik ongeveer zes scenario’s bedacht. Was ze gevallen met de fiets? Was er iets gebeurd tijdens gym? Had iemand haar geduwd? Was er ruzie geweest? Noa zelf vond mijn bezorgdheid duidelijk zwaar overdreven.
Er was ‘niks’ aan de hand en het ‘viel echt wel mee’. Twee zinnen die bij mij juist het tegenovergestelde effect hebben. Daniel kwam ondertussen ook kijken en constateerde op zijn kalme vadermanier dat het waarschijnlijk ‘wel een flinke bult zou worden’. Daar had ik op dat moment precies niets aan.
Hoe meer ik vroeg, hoe duidelijker het werd dat Noa het verhaal liever mee haar graf in zou nemen. Ze was niet gevallen, niemand had haar geduwd en er was ook geen ruzie geweest. Dat stelde me ergens gerust, maar riep ook een vrij belangrijke nieuwe vraag op: hoe krijg je dan in vredesnaam zo’n plek op je hoofd?
Na enig aandringen kwam het hoge woord eruit. Er was een deur. Een glazen deur, om precies te zijn. En die deur was die middag nét schoongemaakt. Zo goed schoongemaakt dat Noa hem simpelweg niet had gezien. Ze liep na school met een vriendin richting de uitgang, was druk aan het praten en wandelde zonder vaart te minderen rechtstreeks op het glas af. Met haar voorhoofd eerst. En haar neus er vlak achteraan.
Mijn eerste reactie was nog steeds bezorgdheid. Had ze hoofdpijn? Was ze duizelig? Zag ze alles normaal? Maar Noa bleek zich over iets heel anders druk te maken. De botsing had namelijk plaatsgevonden op een plek waar zo ongeveer de halve aula uitzicht op had. Haar vriendin had nog keurig gevraagd of het ging, om vervolgens dubbel te klappen van het lachen.
Ergens achter haar had een jongen uit haar klas ook nog ‘deur!’ geroepen. Weliswaar ongeveer drie seconden te laat, maar de intentie was vast goed. Op dat moment begon Daniel te lachen. Ik wierp hem nog een waarschuwende blik toe, want ons kind was gewond en wij zijn volwassen mensen die hun puber in moeilijke tijden emotioneel horen te ondersteunen. Dat hield ik ongeveer twintig seconden vol. Want toen kwam het detail dat mij de das omdeed.
Omdat de deur nét was schoongemaakt, was na de botsing precies te zien waar Noa hem had geraakt. Er stond dus een prachtige afdruk van haar voorhoofd op het brandschone glas. Sorry, maar toen kon ik niet meer. Daniel hing inmiddels half over het aanrecht en ik deed nog een mislukte poging mijn lach te veranderen in een bezorgd kuchje. Noa keek ons aan met de diepe teleurstelling die alleen een veertienjarige voor haar ouders kan voelen.
Volgens haar waren wij allebei verschrikkelijke mensen. Waarschijnlijk had ze daar op dat moment een punt. Een paar minuten later zat ze met een koelelement tegen haar voorhoofd op de bank. Gelukkig was er behalve een bult, een rode neus en een behoorlijk gekrenkt ego weinig aan de hand.
Ik probeerde haar nog gerust te stellen met de mededeling dat iedereen het de volgende dag waarschijnlijk alweer vergeten zou zijn. Dat bleek iets te optimistisch. Een klasgenoot had het namelijk gefilmd. We mochten hem zien. Tja. Sommige deuren gaan open. Andere bezorgen je een blauwe plek én een plek in de groepsapp.”
Suzes zoon komt élke dag vijf minuten later uit school – als ze ontdekt waarom, weet ze niet wat ze ziet. Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Danique Ploeger geniet volop van haar nieuwe leven als moeder. De oud-deelnemer van B&B vol liefde verwelkomde samen met Daniël hun dochter Novie en kijkt met een goed gevoel terug op de bevalling.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Met een baby ben je vaak vroeg uit de veren en ook Douwe Bob moet er aan geloven. Op Instagram plaatst de zanger een selfie met zijn zoontje, waarin hij vertelt dat zijn zoon voor het eerst de nacht op zijn eigen kamer heeft doorgebracht. Hij was alleen wel heel vroeg wakker.
