Bron: Unsplash
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Dilara, getrouwd met Eymen, moeder van twee kinderen (5 en 2): “Mijn zoontje van vijf is zo’n kind dat makkelijk meegaat met anderen. Op de speeltuin vindt hij alles prima. Tikkertje? Leuk. Voetballen? Ook goed. Ineens besluiten dat je een restaurant runt onder de glijbaan? Hij is de ober. Heerlijk vond ik dat altijd aan hem. Totdat ik merkte dat diezelfde eigenschap hem ook behoorlijk beïnvloedbaar maakt.
Sinds een tijdje speelt hij veel met onze buurjongen van zeven. Ze wonen praktisch naast elkaar, zitten op dezelfde basisschool en zodra de één buiten is, staat de ander binnen vijf minuten voor de deur. In het begin vond ik dat ideaal. Een vriendje om de hoek, hoe gezellig is dat? Alleen begon mijn zoon zich anders te gedragen. Op een negatieve manier.
Het zijn geen enorme dingen. Juist daarom vind ik het zo lastig. Als ik zeg dat hij om half zes thuis moet zijn, komt hij ineens een half uur later. Als ik dan zeg dat ik hartstikke bezorgd was en me rot gezocht heb naar hem, haalt hij zijn schouder op. Later hoor ik dat de buurjongen had gezegd dat ze gewoon nog even konden blijven. Ook hoor ik steeds vaker: “Dat mag ik niet vertellen.” Pardon?
Dan blijken ze bijvoorbeeld stiekem naar een speeltuin verderop te zijn gegaan, terwijl we hadden afgesproken dat ze in onze straat zouden blijven. Of de buurjongen heeft snoep meegenomen en gezegd dat ze de papiertjes maar beter buiten konden weggooien, zodat ik er niet achter zou komen. Een andere keer belden ze voor de grap bij huizen aan en renden weg. Mijn zoon doet zoiets normaal gesproken helemaal niet.
Laatst vond ik de twee achter onze schuur met een aansteker die de buurjongen thuis had meegenomen. Ze wilden “alleen kijken” of een droog blaadje kon branden. Mijn hart zat in mijn keel.
Natuurlijk heb ik mijn zoon uitgelegd hoe gevaarlijk dat is. Maar wat me misschien nog wel meer bezighield, was wat er na lang doorvragen uit kwam: “Ik weet dat wel, mama, ik wilde het eigenlijk niet, maar hij zei dat ik een baby was als ik niet durfde.” En daar zit precies mijn probleem.
Ik wil niet steeds zeggen dat die buurjongen “slecht” is. Hij is zeven. Geen meesterbrein dat mijn kind probeert te corrumperen. Tegelijkertijd zie ik dat mijn zoon grenzen overgaat zodra ze samen zijn. Dingen verzwijgen, afspraken negeren, brutaler antwoorden. Laatst wilde hij zelfs een speelgoedautootje van een ander kind meenemen. “Hij zei dat die jongen er toch genoeg had.”
Dus wat doe ik? Verbieden dat ze samen spelen voelt onmogelijk én buitenproportioneel. Ze wonen twee deuren verderop. Ik kan moeilijk iedere keer achter de gordijnen duiken zodra de buurjongen aanbelt. Bovendien moet mijn zoon uiteindelijk zelf leren voelen: dit wil ik wel en dit wil ik niet.
Daarom probeer ik nu iets anders. Ze mogen nog steeds samen spelen, maar niet meer zonder toezicht. Dus bijvoorbeeld alleen bij ons thuis, niet dat ik daar echt op zit te wachten. Maar het is beter dan het alternatief. Ook oefen ik zinnetjes met hem. “Nee, dat wil ik niet.” “Mijn moeder wil dat ik naar huis kom.” “Ik ga het gewoon vertellen.”
Ik kan die buurjongen niet uit zijn leven houden. Wij zijn ook bevriend met zijn ouders. En misschien moet ik dat ook helemaal niet willen, dan maak ik mijn leven onnodig gecompliceerd. Wat ik wél wil, is dat mijn zoon leert dat een vriendje iets heel graag kan willen, zonder dat hij daarom mee hoeft te doen. Alleen vraag ik me ondertussen af: is vijf niet ontzettend jong om dat al te moeten kunnen?”
Gezellig een dagje naar het zwembad met de buurvrouw en jullie zoon en dochter, klinkt als een leuk middagje uit. Het veranderde in een horrormiddag voor Lilian en haar dochter Emmelie. Je leest het hier.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
