Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
“Dat ik zwanger was, zag ik totaal niet aankomen. Mijn menstruatie bleef een tijdje uit en ik was behoorlijk misselijk, maar eerst maakte ik me niet zo veel zorgen. Ik dacht: er zal wel niks aan de hand zijn.”
Ze was bij een vriendin toen ze voor de zekerheid een zwangerschapstest deed. “Die was eigenlijk vrijwel meteen positief. Ik schrok wel echt een beetje. Ik was een beetje aan het giechelen. Dat is meestal wat ik doe als ik niet weet wat ik moet doen. Ik vond het vooral heel spannend dat ik het nu aan iedereen moest gaan vertellen. Mijn vriend was toen pas vijftien.”
Ze gebruikte op dat moment anticonceptie. “Ik had eerst iets anders, maar dat heb ik laten verwijderen omdat ik heel veel last had van bijwerkingen. Daarna ben ik overgestapt op de pil. In die overgang is er iets misgegaan.”
Het was schrikken. “Mijn vriendin was ondertussen al aan het uitzoeken waar ik terechtkon als ik de zwangerschap wilde afbreken. Ik had eigenlijk altijd gezegd: als ik zwanger word, laat ik het gelijk weghalen. Maar toen ik echt zwanger bleek te zijn, voelde dat toch heel anders.
Diezelfde avond ben ik naar mijn vriend gegaan. We waren toen pas ongeveer drie maanden samen. Ik kende hem via mijn broertje en had hem bij mij thuis ontmoet, dus mijn ouders wisten al wel wie hij was.
Ik was alleen zo zenuwachtig dat het me niet lukte om het meteen te vertellen. Ik bleef de hele tijd giechelen. Mijn vriend merkte natuurlijk dat er iets was en begon te raden. Uiteindelijk kwam hij er zelf achter dat ik zwanger was. Hij schrok ook en moest uit zenuwen ook een beetje lachen.”
Haar vriend wist eigenlijk al vrij snel dat hij het kindje wilde houden. “Hij heeft meteen een berichtje naar zijn oma gestuurd, met wie we goed contact hadden. We zijn diezelfde dag nog bij haar langsgegaan.
Zijn oma heeft met ons de voor- en nadelen besproken. Ze benadrukte ook dat het uiteindelijk onze keuze was. Ze vertelde over een vriendin van haar die op jonge leeftijd een zwangerschap had laten afbreken en volgens haar daarna niet meer zwanger kon worden. Dat verhaal is wel bij mij blijven hangen. Ik was bang dat ik er achteraf spijt van zou krijgen. Dat wilde ik voorkomen. Ik wilde het eigenlijk echt niet weg laten halen.”
Daarna was de familie van Kitty aan de beurt. “Na ongeveer een week heb ik het eerst aan mijn moeder verteld. We zaten samen op de bank. Ze kon het eigenlijk nauwelijks geloven.
Bij mijn moeder was ik eigenlijk niet echt bang. Vooral bij mijn vader en mijn zus vond ik het heel eng. Toen ik het uiteindelijk aan mijn zus vertelde, was ze echt heel boos. Die is ook gelijk weggegaan. Ze ging naar een vriendin en is nog best een tijd boos gebleven.
Mijn vader heb ik het later verteld. Hij was buiten bezig en toen heb ik het er gewoon uitgegooid. Hij was eigenlijk gewoon heel rustig. Dat viel dus uiteindelijk best mee. En mijn jongere broertje? Hem boeide het echt helemaal niks.”
De reacties waren verder ook positief. “De rest van mijn familie liet weten dat ze achter me stonden. Ze zeiden dat ze zouden helpen en dat het allemaal wel goed zou komen. Het enige wat ik heel vervelend vond, was dat niemand me feliciteerde. Ik denk dat dat kwam doordat ik zo jong zwanger was. Ik snap de bezorgdheid ook wel, maar ik had het ook fijn gevonden als mensen er een beetje blij om waren geweest.
Bij de familie van mijn vriend moest het nieuws ook eerst even landen. Vooral zijn moeder was in het begin boos, ook op mij. Ik snap wel dat ze boos waren, want hij was toen vijftien. Hij was nog veel jonger dan ik. Een tijdje kwam ik daardoor niet bij zijn ouders over de vloer. Inmiddels is dat gelukkig anders. Ze hebben er nu wel aan kunnen wennen en het contact is weer goed.”
Toen Kitty zwanger was, merkte ze ook dat andere mensen er een mening over hadden. “Als ik met zo’n dikke buik op straat liep, zag je mensen zich echt omdraaien. Mensen gaven bepaalde blikken.”
Ook nadat James was geboren, merkte ze dat nog. “Toen hij nog wat kleiner was, waren we een keer bij het zwembad. Er kwam een badmeester naar me toe die zei dat ik echt moest oppassen en dat hij niet te lang in het water mocht blijven. Ik snap dat hij het goed bedoelde, maar het kwam over alsof hij mij niet vertrouwde als moeder. Mensen proberen je dan een beetje de les te wijzen, maar ik kan zelf ook wel zien als hij het koud heeft.”
Kitty woont nog thuis. “Daardoor denken mensen heel snel dat mijn ouders heel veel betalen, maar dat is niet zo. Ik vond het vervelend dat mensen zo’n oordeel hadden en je echt nakijken in de supermarkt of als je buiten loopt. Maar nu maakt het me eigenlijk niks meer uit.”
Plotseling haar baan kwijt
Toen Kitty zwanger raakte, zat ze niet meer op school. “Ik had mijn opleiding in de zorg al afgerond en mijn diploma al gehaald. Inmiddels werk ik met ouderen, maar aan het begin van mijn zwangerschap werkte ik nog bij een tuincentrum. Daar wisten ze nog niet dat ik zwanger was. Een oude buurvrouw kwam bij mij aan de kassa en zei iets over mijn zwangerschap. Volgens mij hebben ze dat toen gehoord. De dag erna werd ik ontslagen. Ze zeiden dat ik te langzaam werkte. Dat was wel heel jammer.”
Ze zwangerschap verliep helemaal goed. Op 28 oktober 2024 werd James geboren. “Ik ben in het ziekenhuis bevallen en volgens mij ben ik ongeveer dertien uur bezig geweest. Ik wilde het eerst zonder medicatie proberen, in bad. Maar ik kwam niet verder dan vijf centimeter. Toen kreeg ik pijnstilling en weeënopwekkers aangeboden, maar dat wilde ik niet. Daar had ik daarna wel een beetje spijt van. Uiteindelijk heb ik het toch gedaan en ging het heel snel.”
Het moederschap viel haar daarna niet tegen. “James was echt een hele makkelijke baby. Tegen het einde van mijn zwangerschap kwam mijn vriend ook steeds vaker bij ons thuis. Zijn ouders vonden het eerst niet goed dat hij bij ons bleef wonen. Toen hebben mijn ouders met zijn ouders een gesprek gehad en daarna mocht hij bij ons blijven. Sindsdien woont hij bij mij en mijn gezin.” Maar: “Als alles volgens plan verloopt, krijgen we in november de sleutel van ons eigen huis.”
“Sinds ik moeder ben, is mijn vriendengroep wel veranderd. Voor mijn zwangerschap van James had ik meer vriendinnen dan nu. Je hebt gewoon allemaal andere interesses. Mijn vriendinnen wilden veel meer uitgaan en drinken, maar daar heb ik eigenlijk geen behoefte meer aan. Ik heb mijn focus lekker op mijn gezinnetje. Ik vind het leuker dan elke keer uitgaan en eigenlijk niks te doen hebben.”
Natuurlijk gaat het bij Kitty ook niet altijd vanzelf. “Mijn vriend en ik zijn nog steeds samen, maar we hebben ook onze ups en downs. Vooral geld kan soms lastig zijn. Kinderen kosten gewoon veel geld. Je hebt luiers, melk, kleren, eigenlijk alles nodig. Maar ik zou mijn leven zoals het nu is niet willen inruilen voor hoe mijn leven daarvoor was.”
“Na James raakte ik opnieuw ongepland zwanger. Ik was toen negentien en mijn vriend zeventien. Deze keer vond ik het wel wat leuker, maar ook weer niet. Ik woon nog thuis en we zijn allebei eigenlijk nog best wel jong. Het is allemaal wel een beetje snel achter elkaar.
Ik vond het weer heel eng om tegen mijn vader en mijn zus te zeggen. Uiteindelijk hebben we het pas verteld toen we het geslacht van de baby al wisten. We hadden van die party poppers gekocht en daarmee hebben we het verteld.”
Haar tweede zwangerschap vond ze lichamelijk zwaarder dan de eerste. “Ik kreeg last van mijn bekken en daardoor heb ik ook een tijdje in de ziektewet gezeten. Bij James kon ik gewoon gaan liggen als ik moe was. Nu loopt er natuurlijk al een kind rond, dus dat kan niet zomaar meer.”
Ook van één naar twee kinderen gaan vond ze best een grote stap. “James zit nu heel erg in de ‘nee’-fase en Ivy is ook wel wat pittiger. Ze huilt bijvoorbeeld veel meer dan James deed. James was echt een hele makkelijke baby. Doordeweeks ben ik vaker alleen met de kinderen, omdat mijn vriend voor zijn werk van huis is. Hij is vooral in het weekend thuis. Gelukkig krijg ik thuis wel veel hulp. Mijn moeder helpt heel veel en mijn zus heeft zelfs vrij genomen om te helpen.”
“Tijdens mijn zwangerschap van Ivy zat ik samen met mijn moeder naar Vier Handen Op Eén Buik te kijken. Mijn moeder zei voor de grap: ‘Is dat niet iets voor jou?’ Toen heb ik me aangemeld en daarna ging het eigenlijk best snel. In het programma word ik begeleid door Vonneke en Davino. Ik ben echt superblij met de match. Het zijn gewoon superleuke mensen.
Met mijn deelname wil ik vooral laten zien dat jong moeder zijn niet alleen maar negatief hoeft te zijn. Er zijn ook gewoon meisjes die het wel goed doen en die het zelfstandig doen. Die nog een goede relatie hebben en allebei werken. Dat het ook anders kan zijn. Ik had zelf vroeger ook een heel negatief beeld van jong moeder worden, totdat het me zelf overkwam.”
‘Vier Handen Op Eén Buik’ is vanaf maandag 5 oktober dagelijks om 19.25 uur te zien bij BNNVARA op NPO 3 en in zijn geheel te streamen op NPO Start.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik. “Dat […]
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
